بيل پليمپتون (Bill Plympton) در 30 آوريل 1946در شهر ارگون ایالت پورتلند متولد شد. پدرش Don (که اکنون یک بانکدار بازنشسته است) و مادرش Wilda نام دارد و در خانواده ای بزرگ با 3 دختر و 3 پسر بزرگ شد. هوای بارانی منطقه این 6 کودک را در خانه نگه می داشت. پلیمتون رشد مهارتهای طراحی و تخیلش را به آب و هوای بارانی ارگون نسبت می دهد. در سال 1964 از دبیرستان فارغ التحصیل شد که در آنجا در کلوب هنری به فعالیت مشغول بود. سپس به دانشگاه ایالت پورتلند رفت و کتاب سال دانشگاه را چاپ کرد و نیز از اعضای انجمن فیلم بود و برای آنها پوستر تولید می کرد. در اینجا بود که او به فیلم متمایل شد و از همان انجمن فیلم نخستین تلاشهایش را در زمینه انیمیشن آغاز کرد.

پلیمتون برای احراز از جنگ ویتنام از سال 1967 تا 1972 در گارد ملی خدمت کرد. در سال 1968 به نیویورک نقل مکان کرد و برای یک سال در مدرسه هنرهای بصری مشغول تحصیل شد. پلیمتون در نیویورک مستقر شد و 15 سال به عنوان کارتونیست و تصویر ساز کار کرد. در خلال جمع آوری سرمایه و تولیدات ارزان خود، برای مجلاتی مانند Cineaste ، Filmmakers Newsletter و Film Society Review طراحی می کرد. تصویرسازی های او صفحات نیویورک تایمز، Vogue ، House Beautiful ، The Village Voice ، Screw و Vanity Fair را می آراست. کارتونهای او در مجلاتی مانند Viva ، Penthouse ، رولینگ استون، گلمور چاپ شد. او در سال 1975 در Soho Weekly News کارتون استریپی سیاسی با نام Plympton منتشر کرد.

بیل پلیمتون در سراسر عمرش شیفته انیمیشن بود. وقتی 14 ساله بود تعدادی از کارتونهایش را برای دیزنی فرستاد و درخواست شغلی با عنوان انیماتور کرد. آنها در جواب نوشتند گرچه طراحیهایش نشانگر پتانسیل قوی او برای انیماتور شدن هستند ولی او بسیار جوان است. تا سال 1983 او فرصتی برای انیماتوری پیدا نکرد. Valeria Wasilewski از پلیمتون درخواست کرد تا کارگردانی و انیماتوری فیلمی که او بر اساس آهنگ Jules Feiffer با نام Boomtown تهیه می کرد را انجام دهد. پلیمتون می گوید: "Connie D'Antuono یکی دیگر از تهیه کنندگان فیلم مرا در تمام پروسه تولید راهنمایی کرد. این روش بی نظیری برای یادگیری ساختن فیلم بود."

وی بلافاصله بعد از اتمام Boomtown ساخت انیمیشن خود Drawing Lesson 2 را آغاز کرد. ساخت سکانسهای زنده به خاطر هوای سرد کند پیش می رفت به همین خاطر پلیمتون تصمیم گرفت فیلم دیگری را آغاز کند. برای این فیلم او با Maureen McElheron ، یکی از دوستان قدیمی که در گذشته با هم نوازندگی می کردند تماس گرفت و او ساخت موسیقی متن فیلم Your Face را پذیرفت. با توجه به محدودیت بودجه خواندن آواز را نیز به عهده گرفت. صدای عجیب او با فرود به صدایی مردانه شبیه می شد و پیچش فوق العاده ای داشت که نامزدی اسکار بهترین انیمیشن کوتاه 1988 را برای فیلم به ارمغان آورد.

پلیمتون به خاطر می آورد: "ناگهان مردم شروع به جواب دادن به تلفنهایم کردند." کار او در حیطه تبلیغات بالا گرفت و برای شرکتهایی مانند Trivial Pursuit ، Nutrasweet ، Taco Bell ، AT&T ، Nike ، Geico ، United Airlines و مرسدس بنز آگهی بازرگانی تولید کرد. کارهای او مکرراً در MTV و فستیوالهای انیمیشن به نمایش درآمدند. پس از یک سلسله کارهی کوتاه بسیار موفق (One of Those Days ، How to Kiss ، 25 Ways to Quit Smoking و Plymptoons ) به فکر تولید یک فیلم بلند افتاد. فیلمهای کوتاه او جوایز فراوانی گرفتند و او به دنبال چالش جدیدی بود: "از کودکی می خواستم یک فیلم بلند بسازم."

فیلمی که به عنوان The Tune ساخته شد، کاملاً با سرمایه خود انیماتور ساخته شد. بخشهایی از فیلم بلند به صورت فیلمهای کوتاه نمایش داده شدند تا به تامین بودجه فیلم کمک کند. این بخشها شامل The Wisman و Push Comes To Shove می باشند که دومی برنده جایزه هيئت داوران فستیوال فیلم کن شد. با پول جوایز فیلمهای کوتاه و آگهی های بازرگانی اش او توانست The Tune را کامل کرده و رویای کودکیش را تحقق بخشد. نسخه کامل شده Tune نیز در فستیوالها به نمایش درآمد و جایزه طلایی ویژه هیات داوران فستیوال معتبر Houston WorldFest و نامزدی جایزه Spirit Award برای بهترین موسیقی متن فیلم را از آن خود کرد. این فیلم در آمریکا به وسیله October Film منتشر شد.

پلیمتون پس از اینکه 30000 سل برای The Tune را شخصاً طراحی و رنگ آمیزی کرد به ساخت فیلم زنده روی آورد. J. Lyle اولین فیلم بلند او کمدی سورئال متحیرکننده ای درباره یک وکیل بی اخلاق بود که با ملاقات با یک سگ جادویی سخنگو زندگیش عوض می شود: "هنگام ساخت The Tune ایده های فراوانی داشتم که فهمیدم با انیمیشن عملی نیستند ولی با مردم واقعی بسیار جالب می شوند! با آن ایده ها J. Lyle را ساختم. در ضمن دستانم پس از طراحی های The Tune نیاز به استراحت داشتند." این فیلم پس از موفقیت در فستیوالها در سینماهای آمریکا نمایش داده شد. مثل The Tune فیلم J. Lyle هم تماماً توسط خود سازنده سرمایه گذاری شد.

دومین فیلم بلند زنده پلیمتون Guns on the Clackamas بود که در نیویورک و ارگون فیلمبرداری شد. پلیمتون می گوید که ایده فیلم از فیلم Saratoga ساخته 1937 آمده که ستاره فیلم Jean Harlow در حین ساخت فیلم می میرد و با استفاده از هنرپیشه جایگزین، کار به اتمام رسید. پلیمتون چنین می گوید: "قرار بود این کار یک درام باشد ولی نتیجه کار خنده دار بود. هر جا که Harlow در صحنه است یک جعبه یا چیزی دیگر جلوی تصویر را می گیرد." مانند J. Lyle فیلم Guns on the Clackamas اکران سینمایی محدودی داشت.

در سال 1996 بیل پلیمتون به دنبال Walt Curtis نویسنده Mala Noche به زادگاهش، پورتلند، رفت تا از وی در حال خواندن شعرهایش فیلم بگیرد. این فیلم غیرمعمول در سال 1997 در فستیوالهای فیلم به نمایش درآمد و تماشاگران را حیرت زده کرد. عنوان فیلم Walt Curtis, Peckerneck Poet بود.

در سال 1998 بیل با ساخت I Married a Strange Person به دنیای انیمیشن برگشت. این انیمیشن داستانی دلپذیر درباره یک زوج تازه ازدواج کرده در شب عروسیشان است. گرانت، شوهر قدرتی عجیب و فوق انسانی را تجربه می کند و کری، زنش نمی تواند با آن کنار بیاید. هرگاه گرانت به چیزی می اندیشد، به واقعیت درمی آید و او نمی داند که این نیروهای جادویی از کجا می آیند. یک بار دیگر بیل پلیمتون به تنهایی طراحی و سرمایه گذاری این فیلم بلند فانتزی را به عهده گرفت. این بار تصاویر و زبان فیلم فقط برای بزرگسالان بود. این فیلم به وسیله Lion Gate Films پخش شد و در گیشه فروش خوبی داشت و هنوز در تلویزیون کابلی نمایش داده می شود.

انیمیشن بلند بعدی بیل Mutant Aliens ، داستانی درباره یک فضانورد تنها است که پس از 20 سال به زمین برمی گردد، در ژانویه 2001 کامل شد و در فستیوال فیلم ساندنس برای اولین بار به نمایش درآمد. این فیلم جایزه بزرگ Annecy سال 2001 را از آن خود کرد و در سال 2002 در سینماها اکران شد و در سراسر دنیا به نمایش درآمد.

فیلم بلند Hair High بیل یک کمدی دبیرستانی دهه 50 ای درباره یک مثلث عشقی بود. در این فیلم صداپیشگانی مانند Sarah Silverman ، David & Keith Carradine و Dermot Mulroney ایفای نقش کردند و Martha Plimpton تهیه کنندگی فیلم را به عهده گرفت. پلیمتون قلمرو جدیدی را در انیمیشن عرضه کرد این بار او طراحی هایش برای فیلم را به شکل زنده روی سایت www.hairhigh.com منتشر کرد. این فیلم در ژانویه 2004 کامل شد و در بیش از 50 سینما در آمریکا اکران شد و به زودی روی DVD عرضه شد.

فیلم کوتاه Guard Dog بیل پلیمتون در فستیوالهای فیلم بسیار موفق بود و برای او دومین نامزدی اسکار را در ژانویه 2005 به ارمغان آورد. دو دنباله موفق دیگر Guide Dog در سال 2006 و Hot Dog در 2008 نیز ساخته شدند. بیل در دوران فیلمسازی خود سالی 2 تا 3 فیلم کوتاه ساخت.

پلیمتون در ابتدای سال 2007 آغاز به ساخت فیلم بلند 80 دقیقه ای با نام "احمقها و فرشته ها" (Idiot and Angels ) کرد که این فیلم نامزد دریافت جایزه Annecy در سال 2008 در رشته فیلم بلند شد. ضمناً او كميك استريپي هم با عنوان "The Sleazy Cartoons of Bill Plympton " منتشر كرده است.



فيلموگرافي:


انیمیشن بلند:

2008: Tokyo Onlypic

2008: Idiot and Angels

2004: Hair High

2001: Mutant Aliens

1997: I Married a Strange Person

1997: Mondo Plympton (گردآوری از انیمیشن های کوتاه)

1992: The Tune

فیلمهای بلند:

1997: Walt Curtis, the Peckerneck Poet

1995: Guns on the Clackamas

1993: J. Lyle

انیمیشن های کوتاه:

2008: Hot Dog

2007: Shuteye Hotel

2006: Guide Dog

2005: The Fan & The flower

2004: Guard Dog

2001: Twelve Tiny Christmas Tales

2001: Parking

2001: Eat

2000: Can't Drag Race with Jesus

1999: Surprise Cinema

1998: More Sex & Violence

1998: The Exciting Life of a Tree

1997: Sex & Violence

1996: Plympmania

1996: Boney D

1996: Smell the Flowers

1995: How to Make Love to a Woman

1994: Faded Roads

1994: Nosehair

1991: Push Comes to Shove

1990: Draw

1990: The Wise Man

1990: Dig My Do

1990: Tango Schmango

1990: Plymptoons

1989: Twenty Five Ways to Quit Smoking

1989: How to Kiss

1988: One of Those Days

1987: Your Face

1985: Love in the Fast Lane

1985: Drawing Lesson 2

1985: Boomtown

1977: Lucas the Ear of Corn

1968: The Great Turn On

گردآوری به شکل DVD:

Mondo Plympton

Plymptoons: The Complete Early Works of Bill Plympton

Bill Plympton's Dirty Shorts

Avoid Eye Contact Vol. 2

Avoid Eye Contact Vol. 1

موزیک ویدئو:

2006: Weird Al Yankovic – Don't Download This Song

2005: Kanye West – Heard 'Em Say'

1990: Peter Himmelman – 245 Days

آگهی های تبلیغاتی:

1995: Nik Naks (UK)

1995: Windows 95

1993: Taco Bell

1990: Sugar Delight

1990: Trivial Pursuit

1989: MTV "Acid Rain"

لينك ها و اطلاعات تماس:

استوديوي بيل پليمپتون (Plymptoons)

سايت پليمتون در AWN

پروفايل IMDb

پروفايل ويكيپيديا

ايميل: plymptoons@aol.com