نورمن مک لارن (Norman McLaren) هنرمندی خلاق و نوآور بود که بیش از 50 سال به فیلمسازی پرداخت و آثاري كه بجا گذاشت در سینما بی همتاست. وی که نقاش، انیماتور، فیلمساز، دانشمند، مبتکر، موسیقیدان و کارشناس فنی بود، کارهایش بیش از اینکه انیمیشن تلقی شوند، تجربی بودند. فیلمهایش ابداعاتی هنری بودند که برای تحریک حس زیبایی شناسی طراحی شده بودند و در عین حال آگاهی دهنده، سرگرم کننده و مفرح بودند. در قسمت زير زندگي هنري اين فيلمساز همجنس باز را بررسي مي كنيم:


آغاز کار در اسکاتلند:

Norman McLaren در 11 آوریل 1914در استرلینگ اسکاتلند متولد شد. در دوران دبیرستان توجه ویژه ای به طراحی معطوف داشت. در 18 سالگی در رشته طراحی داخلی وارد دانشکده هنر گلاسکو شد ولی مدركي دریافت نکرد. اشتیاق او به فیلمسازی مانع کامل شدن تحصیلاتش در این رشته شد. هرچند وی از طرفداران سینما بود ولی زمانی که به دانشکده هنر رفت و عضو انجمن فیلم شد و در آنجا فیلمهای روسی ساخته Eisenstein و Pudovkin را دید، سینما جایگاه جدیدی در طبقه بندی فرهنگی وی پیدا کرد. این رخداد به سال 1934 برمی گردد.

" به خودم گفتم چه رسانه بزرگی! هیجان برانگیز بود. من به خودم گفتم وقتی می توان فیلم ساخت چرا رنج طراحی و نقاشی را متحمل شد. این هنرها حداقل از دو هزار سال پیش وجود داشته اند ولی فیلم هنر جدیدی است که تازه آغاز شده و هنر حال است در حالیکه نقاشی هنر گذشته است."

مک لارن در همان سال فیلمی انتزاعی از Oscar Fischinger ، انیماتور آلمانی، دید که باز هم برای او پر از ایده بود. مک لارن عادت داشت هنگام گوش دادن به موسیقی به مفاهیم انتزاعی بپردازد و فیلم به او فهماند که می تواند این مفاهیم انتزاعی را قابل رویت کند. با چنین تحول ذهنی او به یک کلوب فیلم سازی جدید در دانشکده هنر پیوست. او مهره اصلی این کلوب شد، استعداد خلاق و طبع خستگی ناپذیر و انرژیک گروه که همکارانش را با ایده های مختلفش مشغول می کرد. فیلمهای دانشجویی او عمدتاً فیلمهای زنده بودند. او مجذوب دوربین فیلمبرداری شده بود و می خواست بیشترین استفاده را از آن ببرد. فیلمهایش عبارت بودند از: Seven Till Five به همراه بیل مک لین و استوارت مک آلیستر، مستندی درباره فعالیتهای روزانه در دانشکده هنر، Camera Makes Whoopee با همان دو نفر، Hell Unlimited با هلن بگر، یک فیلم ضدجنگ، ترکیبی فیلم زنده و انیمیشن با طراحی و استاپ موشن. این فیلم که پر از شور این جوانان ایده آلیست بود خارج از جامعه فیلمسازی آماتور تحسین شد. او سه فیلم تجربی به همراه استوارت مک آلیستر با نامهای Polychrome Phantasy ، Colour Cocktail و Hand-Painted Abstraction ساخت. دو فیلم آخری اولین تلاشها برای به کار بردن فیلم برای تصاویر متحرک انتزاعی بود. در ضمن Hand-painted Abstraction اولین آزمایش مک لارن برای نقاشی مسقیم روی سطح فیلم بود. او 5 فیلم کوتاه تبلیغاتی نیز برای قصابی محله ساخت تا قرض دوربین عاریه ای را که از او گرفته بود بپردازد.

بسیاری از این فیلمها به فستیوال سالانه فیلم آماتور اسکاتلند راه یافتند. John Grieson داور یکی از این فستیوالها بود و مک لارن را به عنوان استعدادی مسلم شناخت و به او پیشنهاد شغلی در British General Post Office Film Unit داد تا در آنجا به او نظم و تکنیک فیلمسازی را بیاموزد.


1939 – 1936 در لندن در GPO:

مک لارن از پاییز 1936 تا 1939 در GPO مشغول به کار بود و پس از آن به Film Centre لندن رفت. در آن سه سال مک لارن مستندهای nuts and bolts را ساخت و از آن راه حرفه فیلمسازی را آموخت. در آن دوره دو فیلم برجسته ساخت. اولی Love on the Wing بود که مستقیماً با قلم و جوهر روی مواد فیلم خام طراحی شد. این فیلم دو کشف مک لارن در لندن را نشان می دهد: یکی تکنیک دگردیسی (متامورفیز) فیلمهای انیماتور فرانسوی Emil Cohl و دیگری سورئالیسم. از اینرو Love on the Wing ابراز شادمانی یک انیماتور جوان است، تغییرشکل مداوم انیمیشن در ضمیر نیمه هوشیارش. ضمناً فیلم استفاده از پست هوایی را تبلیغ می کند. فیلم دوم به کارگردانی مک لارن نبود. وی اندکی پس از رفتن به لندن به اسپانیا رفت تا فیلمبردار فیلم Defence of Madrid ساخته Ivor Montagu باشد. این تجربه جنگ غیرنظامی اسپانیایی نشانی ماندگار در ضمیر اجتماعی مک لارن گذاشت و او تبدیل به فردی صلح جو شد.

دوره فعالیت در نیویورک:

در اواخر سال 1939 او به آمریکا مهاجرت کرد. مک لارن زندگی در نیویورک را از نظر اقتصادی دشوار یافت، هرچند از لحاظ هنری بارور بود. او 9 فیلم کوتاه با طراحی دستی ساخت. اولین آنها که اندکی پس از رسیدن به نیویورک ساخته شد یک کارت کریسمس متحرک از شبکه NBC به بینندگانش بود. Baroness Von Rebay ، متصدی باهوش موزه هنرهای تجسمی، از مک لارن حمایت کرد و برای ساخت برخی از این فیلمها به او کمک مالی نمود – Dots ، Loops ، Scherzo ، Stars و Stripes Boogie Doodle . برای سه فیلم اول موسیقی به صورت دستی در 3 اکتاو نوشته شد. مک لارن این گونه نوشتن موسیقی را قبلاً در GPO تجربه کرده بود. وی به صورت اتفاقی دریافته بود که با علامت گذاری روی نقاطی از فیلم که قرار است موسیقی داشته باشد می تواند موسیقی بسازد. این گونه علامت گذاری یکی از متدهای اولیه ای بود که به موسیقی الکترونیک انجامید و مک لارن و چند نفر دیگر از کشورهای مختلف پیشگامان آن بودند. او با پشتکار این متد ساخت موسیقی (خود او آنرا animated sound می نامید) را دنبال کرد؛ یکی به وسیله طراحی و خراش روی فیلم و دیگری به وسیله طرحهای عکس برداری شده روی نواحی ساند ترک. او با مهارت تمام این سیستم موسیقی را تا انتهای دوران حرفه ای خود تا فیلم Narcissus در سال 1983 ادامه داد.

سه فیلم دیگر وی در نیویورک عبارتند از NBC Valentine Greeting ، Happy Birthday for Solomon Guggenheim و Spook Sport . اولین فیلم را بی آنکه سفارشی از شبکه داشته باشد ساخت ولی NBC آنرا نخرید. NFB در سال 1985 در برنامه علایق تاریخی خود آن را نمایش داد. دومین فیلم یک تبریک با طراحی دستی و بخشی از برنامه جشن هشتادمین تولد Guggenheim بود. Mary Ellen Bute ، انیماتور آمریکایی فیلمهای مک لارن را در نیویورک دید و او را برای اجرای انیمیشن فیلمش Spook Sport استخدام کرد.

مک لارن در کانادا – سالهای جنگ:

مک لارن در اکتبر 1941 به کانادا مهاجرت کرد تا به John Grierson در سازمان تازه تاسیس برد ملی فیلم کانادا National Film Board of Canada ، به ریاست گریرسون بپیوندد. اندکی پس از رسیدن فیلم تبلیغاتی و با طراحی دستی Mail Early را ساخت. در روزهای باقیمانده جنگ وی 5 فیلم مرتبط با جنگ ساخت که همگی به جز Keep Your Mouth Shut مستقیماً فریم به فریم طراحی شده بودند. در این فیلمها V for Victory ، Five For Four ، Hen Hop و Dollar Dance تکنیک طراحی دستی خود را بهبود بخشید. Dollar Dance برای انیمیشن متامورفیک و انتزاعي خود مشهور است. Hen Hop کار انفرادی بزرگی است. V for Victory احتمالاً ساده ترین فیلم مک لارن از نظر گرافیکی است. فیلم روی یک تصویر ساده در حال مارش متمرکز است و توانایی مک لارن را برای ساده نشان دادن طراحیهایش نشان می دهد.

یک سال پس از رسیدن به کانادا از مک لارن درخواست شد تا یک بخش انیمیشن در NFB راه اندازی کند. وی با انجام این کار به نوآموزان جوانش فلسفه انیمیشن خود را آموخت.

"من سعی کردم در رابطه ام با فیلم همان نزدیکی و صمیمیتی که بین نقاش و بوم وجود دارد را حفظ کنم... و فلسفه نزاع طلب من این است: کار با برس روی بوم اشتیاقی ساده و مستقیم است – کار با فیلم هم باید چنین باشد."

دیدن انیمیشن به عنوان هنر بیان عقاید شخصی حتی در چارچوب یک موسسه دولتي تاثیر عظیمی در انیمیشن جهان گذاشت. اگر بگوییم که NFB ، با دید گریرسون و مک لارن در رشد سینمای مستند و انیمیشن دنیا نقش ویژه ای داشته اند، اغراق نکرده ایم.

مسوولیتهای او به عنوان رییس بخش انیمیشن و ساختن فیلم برای نیروهای جنگی، مک لارن را از ساختن فیلمهای شخصی تر و غیرجنگی بازنداشت. در فیلم La-haut sur ces montagnes برای اولین بار سیاه قلم را روی منظره طراحی شده با پاستل به کار برد. فکر این تکنیک با دیدن Night on Bare Mountain ساخته Alexandre Alexeieff در اواخر دهه 30 به ذهن وی رسید. مک لارن C'est l'aviron را با تکنیکی که خود خلق کرده بود ساخت، با زوم در حرکت که همیشه حس حرکت به سمت پایین یک رودخانه را منتقل می کند. فیلمسازهای دیگری این تکنیک را استفاده کردند که قابل توجه ترین آنها استنلی کوبریک در سکانس Stargate ادیسه می باشد. La-haut و L'aviron آوازهای مردمی و از جمله اولين مجموعه هايی بودند که مک لارن به سفارش گریرسون شروع به ساختن کرده بود. او همچنین به همراه Rene Jodoin اولین تجربه خود در برشهای کاغذی Alouette را به عنوان بخشی از آن مجموعه ساخت.

درست در پایان جنگ مک لارن فیلم پاستلی متامورفیک دیگری با نام A Little Phantasy on a 19th Century Painting ساخت. از وی خواسته بودند تا این فیلم را برای مستندی مرتبط با جنگ بسازد. وقتی جنگ تمام شد این مستند کنار گذاشته شد ولی بخش ساخته مک لارن در سال 1946 پخش شد.

سالهای 1949 – 1946:

مک لارن به محض تمام شدن جنگ خود را وقف فیلمسازی شخصی کرد. در فاصله سالهای 1946 تا 1949 وی ساخت 4 فیلم را به پایان رساند. در Hoppity-Pop هر فریم در سه تصویر کنار هم گرفته شد. وی با Fiddle-de-dee روشهای جدیدی کشف کرد. او به تجربیاتش که از دوران دانشکده هنر آغاز شده بود بازگشت، جاییکه از مواد تمیز فیلم به عنوان بوم نقاشی استفاده می کرد. در تمام فیلمهایی که با دست طراحی کرد شبیه سازی را فریم به فریم انجام داد. در نقاشی دستی او خطوط فریم را ندید گرفت. Fiddle-de-dee نقاشی بدون قابی است با چند طراحی فریم به فریم که از موسیقی ویولن الهام گرفته شده بود. فیلم Begone Dull Care تقریباً فیلمی بدون فریم است – یک انفجار رنگ با پیانوی جاز اسکار پترسون، به عنوان یکی از شاهکارهای مک لارن شناخته می شود. La Poulette Grise یکی دیگر از فیلمهای پاستلی متامورفیک اوست ولی اولین فرم رنگی آن است. فیلم بر اساس یک لالایی قدیمی فرانسوی طراحی شده و بار دیگر یک مرغ را به تصویر می کشد.

در سال 1949 مک لارن از سوی یونسکو برای آموزش متدهای سمعی بصری جدید به هنرمندان چینی به چین رفت و در آنجا شاهد انقلاب کمونیستی بود.

دهه 50:

بلافاصله پس از بازگشت از چین در تابستان 1950 از مک لارن درخواست شد تا دو فیلم سه بعدی برای فستیوال 1951 بریتانیا بسازد. Around is Around براساس فیلمی از چستر بیکال که از یک دستگاه نوسان سنج شبیه سازی شده بود ساخته شد. Now is the Time هم ترکیبی از تصاویر طراحی شده با دست در دنیایی از ابرهای کاغذی بود.

Neighbours ساخته 1952 دست آورد مستقیم تجربه مک لارن در چین و احساساتش نسبت به جنگ کره بود. فیلم با تکنیکی ساخته شد که مک لارن به آن Pixillation می گوید که وی اولین بار استفاده از آن را در فیلمهای شعبده بازی فرانسوی در سالهای اولیه پا گرفتن سینما دیده بود. مک لارن این تکنیک را به سطح هنری بالاتری ارتقا داد. این تمثیل ضدجنگ درباره دو مرد که به خاطر یک گل با هم می جنگند تحسین شده ترین کار مک لارن است و یک اسکار در سال 1953 را برايش به ارمغان آورد. موسیقی متن فیلم به صورت card-animated بود. مک لارن به سرعت فیلم کوچک دیگری با تکنیک Pixillation با نام Two Bagatelles منتشر کرد. در همان سال، 1952، مک لارن فیلم Phantasy را به اتمام رساند که ترکیبی از انیمیشن با پاستل (به فرمی که به تصویر اضافه می شد و از آن کاسته می شد)، پاستل و سیاه قلم و بریده های کاغذ بود. ساخت این فیلم قبل از رفتن به چین آغاز شده بود. آهنگسازی فیلم به عهده Maurice Blackburn و ترکیبی از ساکسیفون و صداي انيميشن عكاسي شده (photographed animated sound ) بود. در سال 1953 مک لارن از سوی یونسکو برای آموزش متدهای سمعی بصری به هند رفت. در سال 1955 وی با فیلم Blinkity-Blank به سینمای طراحی دستی بازگشت. ولی این بار روی فیلم شفاف طراحی و نقاشی نکرد. او تصاویر را با تیغ و سوزن روی فیلم سیاه کند و سپس این خراشها را با دست رنگ آمیزی کرد. موسیقی فیلم باز به عهده موریس بلکبورن بود – موسیقی نیمه بداهه که مک لارن چند ریتم دستی به آن افزود.


در سال 1959 مک لارن 3 فیلم سیاه قلم دیگر نیز ساخت Short and Suit که بیشتر تمثیلی بود، Serenal کاملاً انتزاعی روی فیلم 16 میلی متری و Mail Early for Christmas .

مک لارن در نیمه دوم دهه 50 سه فیلم را با بریده های کاغذ به انجام رساند. Rythmetic با Evelyn Lambert فیلم بازی حسابگرانه ای برای کودکان بود، La Merle ، یک ترانه محلی، یک سار را در زمینه پاستل رنگی در حال از دست دادن و دوباره به دست آوردن اجزای بدنش نشان می داد، Wonderfull World of Jack Parr به همراه لمبارت، عنوان بندی یک برنامه تلویزیونی NBC بود.

در 1957 مک لارن و کلود جاترا فیلم Chairy Tale که فیلم زنده با فن و حیله دیگری بود را ساختند. این فیلم نسبت به همسایه ها از نظر تکنیکی در سطح بالاتری قرار داشت. او با تعبیه کارهای Ravi Shankar ، Chatur Lal و Modu Mullick در موسیقی متن فیلم این موسیقی غریب هندی را به غرب معرفی کرد. مک لارن (به همراه آرتور لیپست) فیلم زنده دیگری با نام Opening Speech در سال 1961 ساخت که درآن خود مک لارن به تماشاگران فستیوال فیلم مونترال با وجود یک میکروفن سرکش خوشامد می گوید. یک سال بعد مک لارن، Jodoin ، Ron Tunis و Kaj Pindal یک فیلم صامت به نام New York Lightboard را ساختند که در بورد الکترونیکی بزرگی در میدان تایمز نشان داده شد و توریست ها را به دیدن کانادا تشویق می کرد.

دهه 60:

در سال 1960 مک لارن به همراه لمبارت Lines Vertical را خلق کرد. در این فیلم، خطوط عمودی به وسیله سوزن و خط کش روی فیلم سیاه حکاکی شدند. در سال 1962 خطوطی مشابه ولی با 90 درجه تفاوت طراحی شده و تبدیل به فیلم Lines Horizontal شد. در سال 1965 از ترکیب این دو فیلم (خطوط عمودی و افقی) فیلم Mosaic ساخته شد. کپی از خطوط سفید در زمینه سیاه هر دو فیلم در تماس با هم چاپ شدند و تنها نقاط کوچکی در محل تقاطع خطوط عمودی و افقی معلوم بود سپس مک لارن و لمبارت این نقاط را به صورت نوری رنگ کردند. انیمیشن مک لارن صرفنظر از درجه انتزاعی بودنش در حرکت از کیفیتی مشابه حرکت حیوان برخوردار بود. فیلمهای خطوط و موزاییک حرکتی به سوی حرکات خالص تر و انیمیشن مینیمالیستی – رها از هر ارجاع حیوانی بودند. رنگ و موسیقی هر فیلم به شیوه ای متفاوت انجام شد. برای خطوط عمودی بلکبورن با یک پیانوی برقی بداهه نوازی کرد، در خطوط افقی آهنگسازی و اجرا توسط پت سیگر، نوازنده آمریکایی، با 12 ساز و با نوعی ساز هندی انجام شد و در موزاییک، مک لارن به همراه Ron Alexander با حکاکی محل موسیقی روی فیلم، صدا را با طنین در ضبط مجدد طراحی کرد.

در سال 1964 مک لارن و Grant Munro فیلمی نیمه آموزشی درباره موسیقی ساختند. نام این فیلم Canon بود که بخشی از آن انیمیشن و بخشی فیلم زنده بود. Eldon Rathburn آهنگساز NFB ملودی دو بخش از سه بخش فیلم را به عهده داشت.

در سال 1969 مک لارن Spheres را پخش کرد که در حقیقت در سال 1948 فیلمبرداری شده بود. او و Rene Jodoin از بریده های فلزی روی پس زمینه ای از پاستل رنگی و متحرک برای انیماتوری استفاده کردند.

فاصله سالهای 1970 تا 1983:

فیلم Synchromy ساخته 1971 در میان تمام تجربیات مک لارن در پویانمایی صدا منطقی ترین نتیجه را دارا بود. او در محل ساندترک طرحهای موسیقی را عکسبرداری کرد و تصویر نیز با همان طرحها تولید و رنگ آمیزی شدند. این به این معنی بود که فرد آنچه را می شنود می بیند.

فیلم Pinscreen محصول 1973 مستندی درباره Alexandre Alexieff و Claire Parker بود و استفاده از انیمیشن pinscreen بی همتای آنها را با سیاه قلم نشان می داد. مک لارن و مونرو در سالهای 1974 تا 1978 پنج فیلم برای دانشجویان انیمیشن ساختند و در این فیلمها اصول تصویرسازی انیمیشن را شرح دادند.

مک لارن بین سال 1967 تا بازنشستگی اش در سال 1983 سه فیلم با رقاصان باله ساخت. در Pas de deux ساخته 1968تکنیکهای متفاوتی به کار برد تا داستان زن جوانی را نقل کند که به عشق آگاهی می یابد. Ballet Adagio محصول 1972 بررسی آهسته pas de deux بود و در Narcissus با سه رقاص و جلوه های نوری فراوان یک افسانه یونانی را بازگویی کرد.

Pas de deux و همسایه ها و Begone Dull Care سه فیلم موردعلاقه مک لارن در بین کارهایش بودند.



دوران بازنشستگی:

او پس از بازنشستگی از NFB در سال 1983 از فیلمسازی کناره گرفت و پس از آن در مورد نکات فنی کارهایش شروع به نوشتن کرد. وی در طول دوران حرفه ای خود با سوالات زیادی درباره فیلمها و تکنیکش از جانب عموم و سایر فیلمسازان روبرو بود و در دوران بازنشستگی فرصتی برای تصحیح وتکمیل نوشته هایش راجع به نکات تکنیکی کارش به دست آورد.

مک لارن در 26 ژانویه 1987 در سن 72 سالگی درگذشت.

NFB در سال 1990 مستند بلندی درباره زندگی و کارهای وی به نام Creative Process: Norman McLaren به کارگردانی دن مک ویلیامز تولید کرد.

جوایز و دستاوردهای نورمن مک لارن:

شهرت مک لارن به خاطر تجاربی است که با تصویر و صدا کسب کرد و تکنیکهای خلاقانه و جدیدی که در آمیختن انیمیشن با موسیقی ابداع کرد.

NFB اداره مرکزی مونترال خود را ساختمان نورمن مک لارن نامید و به این ترتیب به وی ادای احترام کرد.

جوایز یک عمر فعالیت هنری:

وی اولین مدال آکادمی سلطنتی هنر کانادا در سال 1963 همچنین مدال کنسولگری کانادا در سال 1966، جایزه Molson در سال 1971، دیپلم افتخاری CCA در سال 1978 را دریافت کرد. مک لارن در سال 1973 در نشان Order of Canada همراهی کرد. در سال 1982 جایزه Albert-Tessier برای سینما را از MACQ گرفت و در سال 1985 نشان نجیب زادگی را از Order national du Quebec دریافت داشت.

جوایز:

- اسکار 1953 در رشته بهترین مستند کوتاه به فیلم همسایه ها

- جایزه Annie در آمریکا در سال 1975

- جایزه BAFTA انگلیس سال 1969 در رشته بهترین انیمیشن به فیلم Pas de deux

- جایزه فیلم کانادا: جایزه ویژه در سال 1949 برای Dots ، سال 1950 برای Begone Dull Care ، سال 1952 به فیلم Now is the Time ، سال 1952 برای فیلم After the Storm ، سال 1953 به فیلم A Phantasy و در سال 1953 در فیلم همسایه ها – جایزه هنر و تجربه در سال 1958 برای فیلم A Chairy Tale ، در سال 1962 برای Lines Horizental و در سال 1965 به فیلم Canon و در نهایت جایزه ویژه سال 1968 به فیلم Pas de Deux

- فستیوال بین المللی فیلم و ویدئوی کلمبوس در آمریکا در سال 1984 جایزه افتخاری به فیلم Narcissus

- فستیوال Dance on Camera آمریکا در سال 1984، جایزه ستاره طلایی به فیلم نارسیس

- فستیوال بین المللی de cinema de court metrage فرانسه در سال 1985 به فیلم نارسیس

- فستیوال بین المللی فیلم رمانتیک فرانسه در سال 1985، جایزه نخست به فیلم نارسیس

- جایزه Genie کانادا در سال 1984 جایزه دستاورد ویژه

- جایزه طلایی فستیوال فیلم و ویدئوی کوتاه کانادا در سال 1984 در رشته بهترین فیلم تجربی به نارسیس

- فستیوال بین المللی فیلم هند در سال 1984 جایزه طاووس طلایی در رشته بهترین فیلم کوتاه به فیلم نارسیس

- فستیوال فیلم و ویدئوی آمریکا در سال 1984 به فیلم نارسیس

فيلموگرافي:


كارگردان:

1983: Narcissus

1978: Animated motion #5

1977: Animated motion #4

1977: Animated motion #3

1977: Animated motion #2

1976: Animated motion #1

1972: Ballet Adagio

1971: Synchromy

1970: Strations

1969: Spheres

1968: Pas de deux

1965: Mosaic

1964: Canon

1963: Seven Surprizes

1962: Christmas Cracker

1962: Lines: Horizental

1961: New York Lightboard

1961: New York Lightboard Record

1960: Lines: Vertical

1960: Opening Speech

1959: Jack Paar Credit Titles

1959: Mail Early for Christmas

1959: Serenal

1959: Short and Suit

1958: Blackbird

1957: A Chairy Tale

1956: Rythmetic

1955: Blinkity Blank

1953: Two Bagatelles

1952: Neighbours

1952: A Phantasy

1951: Around is Around

1951: Now is the Time

1951: Pen Point Percussion

1949: Begone Dull Care

1948: Boogie-Doodle

1947: Fiddle-de-dee

1947: Poulette grise, La

1946: Hoppity Pop

1946: La-haut sur ces montagnes

1946: A Little Phantasy on a 19th century Painting

1944: Aloutte

1944: C'set l'aviron

1944: Chants Populaires n 5

1944: Keep Your Mouth Shut

1943: Dollar Dance

1942: Five for Four

1942: Hen Hop

1941: Mail Early

1941: V for Victory

1940: NBC Greeting

1940: NBC Valentine Greeting

1940: Dots

1940: Loops

1939: Allegro

1939: Love on the Wing

1939: The Obedient Flame

1939: Rumba

1939: Scherzo

1939: Spook Sport

1939: Stars and Stripes

1938: Money a Pickle

1937: Book Bargain

1937: News for the Navy

1936: Hell Unlimited

1935: Camera Makes Whoopee

1935: Color Cocktail

1933: Till 5-7

تهیه کننده:

1983: Narcissus

1978: Animated motion #5

1977: Animated motion #4

1977: Animated motion #3

1977: Animated motion #2

1976: Animated motion #1

1972: Ballet Adagio

1971: Synchromy

1970: Strations

1969: Spheres

1968: Pas de deux

1965: Mosaic

1964: Canon

1962: Lines: Horizental

1961: New York Lightboard Record

1960: Lines: Vertical

1960: Opening Speech

1959: Jack Paar Credit Titles

1959: Mail Early for Christmas

1959: Serenal

1959: Short and Suit

1958: Blackbird

1956: Rythmetic

1955: Blinkity Blank

1953: Two Bagatelles

1952: Neighbours

1952: A Phantasy

1952: Twirligig

1951: Around is Around

1951: Now is the Time

1951: Pen Point Percussion

1949: Begone Dull Care

1948: Boogie-Doodle

1947: Fiddle-de-dee

1947: Poulette grise, La

1946: Hoppity Pop

1946: La-haut sur ces montagnes

1946: A Little Phantasy on a 19th century Painting

1945: Let's All Sing Together: No. 6

1945: Let's All Sing Together: No. 5

1945: Let's All Sing Together: No. 4

1945: Let's All Sing Together: No. 3

1944: Aloutte

1944: C'set l'aviron

1944: Chants Populaires n 6

1944: Chants Populaires n 5

1944: Chants Populaires n 4

1944: Chants Populaires n 3

1944: Chants Populaires n 2

1944: Chants Populaires n 1

1944: Keep Your Mouth Shut

1944: Let's All Sing Together: No. 2

1944: Let's All Sing Together: No. 1

1944: A Rainy Day

1943: Dollar Dance

1943: Tic Tak Toe

1942: Five for Four

1942: Hen Hop

1941: Mail Early

1941: V for Victory

1940: NBC Greeting

1940: NBC Valentine Greeting

1940: Dots

1940: Loops

1939: Love on the Wing

1939: Scherzo

1939: Spook Sport

1939: Stars and Stripes

1938: Money a Pickle

1937: Book Bargain

1937: News for the Navy

1936: Defence of Madrid

1936: Hell Unlimited

1935: Camera Makes Whoopee

1935: Polychrome Phantasy

1933: Till 5-7

انیماتور:

1969: Spheres

1965: Mosaic

1964: Canon

1961: New York Lightboard

1960: Lines: Vertical

1960: Opening Speech

1959: Jack Paar Credit Titles

1959: Mail Early for Christmas

1959: Serenal

1959: Short and Suit

1958: Blackbird

1956: Rythmetic

1955: Blinkity Blank

1953: Two Bagatelles

1952: Neighbours

1952: A Phantasy

1951: Around is Around

1949: Over Dependency

1949: Begone Dull Care

1948: Boogie-Doodle

1947: Fiddle-de-dee

1947: Poulette grise, La

1946: Hoppity Pop

1946: La-haut sur ces montagnes

1946: A Little Phantasy on a 19th century Painting

1944: Aloutte

1944: C'set l'aviron

1944: Chants Populaires n 5

1944: Let's All Sing Together: No. 1

1944: Our Northern Neighbour

1943: Dollar Dance

1942: Five for Four

1942: Hen Hop

1941: Mail Early

1941: V for Victory

1940: NBC Greeting

1940: Dots

1940: Loops

1939: Stars and Stripes

آهنگساز:

1990: Creative Process: Norman McLaren

1971: Synchromy

1967: Korean Alphabet

1965: Mosaic

1960: Opening Speech

1953: Two Bagatelles

1952: Neighbours

1951: Now is the Time

1953: Camera Makes Whoopee

تدوين:

1949: Begone Dull Care

1937: Job in a Million

1935: Camera Makes Whoopee

فیلمبردار:

1956: Rythmetic

1936: Defence of Madrid

بخش صدا:

1956: Rythmetic

1935: Camera Makes Whoopee

بازیگر:

1965: Mosaic

نویسنده:

1935: Camera Makes Whoopee

فیلمهای آرشیو:

1994: Animation Favorites from the National Film Board of Canada

1990: Creative Process: Norman McLaren

1989: The Magical Eye

1979: Has Anybody Here Seen Canada? A History of Canadian Movies 1939-1953

1973: Grierson

لينكها:

پروفايل NFB

پروفايل IMDb

پروفايل ويكيپيديا

چهره هاي NFB

شصت و پنج سال انيميشن

پروفايل فرهنگ فيلم كانادا