جیمی اسکات (آهنگ ساز فيلم) (Jamey Scott):
شخصاً معتقدم آهنگی که برای "نگاه خيره ابدي" (Eternal Gaze) ساخته ام یکی از بهترین و اصیل ترین کارهایم تا به امروز بوده است. من به شکل خاصی از خود فیلم الهام گرفته بودم و این الهام گیری در کنار همکاری با چند تن از موسیقی دانان برجسته کاری منحصر بفرد و پراحساس را نتیجه داد.

تن و آهنگ حرکت فیلم بستر بسیار خوبی برای یک موسیقی عالی بود. نوشتن موسیقی برای بعضی از فیلم ها کار بسیار سختی است زیرا نحوه پردازش فیلم بگونه ای است که اجازه نمی دهد آهنگ با داستان فیلم همراه شود. بعضی دیگر مانند نسیمی هستند زیرا بشکلی کارگردانی شده اند که موسیقی را پرورش داده و آن را مانند آخرین تکه پازل در خود جای داده و می پذیرند. "نگاه خيره ابدي" از نظر طراحی و کارگردانی نمونه ای از این نوع فیلم بود. من فقط می توانم از سام چن بخاطر ساخت فیلمی که گویی قلم من را با خود بحرکت در می آورد سپاسگذار باشم.

موسیقی فیلم "نگاه خيره ابدي" بسیار پویاست و فراز و فرودهای زیادی دارد. اولین هدفی که من در این کار کوشیدم به آن دست یابم تشریح موسیقیایی احوالات نقش اول فیلم بود. نتیجه حاصل یک سيلان ثابت بین آشفتگی ها و کنترل هاست.

تا زمانیکه برای اولین بار سام درباره "نگاه خيره ابدي" با من تماس گرفت بهیچ وجه آثار "آلبرتو جياكومتي" (Alberto Giacometti) را نشنیده بودم، اما هنر وی بشکل عجیبی برایم آشنا بود. پس از اینکه با کارهایش آشنا شدم آن آهنگ ها من را بیاد مجسمه ای انداخت که در زمان کودکی ام در خانه داشتیم. با پدرم تماس گرفتم و از او پرسیدم آیا آن مجسمه جياكومتي بود؟ او گفت آن مجسمه الهام گرفته از وی بود که توسط هم اطاقی دوران دانشگاهش ساخته شده بود. اما پدر گفت یک قلم زنی اصل از جياكومتي دارد که در همان خانه دوران کودکی من در کنار مجسمه به دیوار آویخته شده بود. من بسرعت غرق دنیای جياكومتي شده و تا جائیکه می توانستم درباره او تحقیق کردم.

کتاب ها و ویدئوهایش را که سام به من قرض داده بود مشاهده کردم. بیوگرافی وی را که توسط جيمز لورد براساس تجارب و پرسش هایش از این هنرمند افسانه ای نوشته شده بود مطالعه کردم. اولین فصل از یک نمای بعد از ظهر آغاز شد و سپس به یک دوره سخت 18 روزه رسید که طی آن جياكومتي طی مشاهداتش برای یافتن حقیقت هنری اش، اثر خود را از بین برده و مجددا آن را می سازد. من به شدت مجذوب این کار وی شدم زیرا در دنیای خود به ندرت کارم را از بین می بردم ، معمولا آنرا به پایان رسانده و به کار خود ادامه می دادم. این جنبه لطیف شخصیت جياكومتي بود که به من فهماند بایستی آهنگی که می سازم آهنگ بسیار پویایی باشد. آهنگ من در این کار نمونه ای از " کنترل و آشفتگی" بود. همچنین می دانستم که باید در تبعیت از جياكومتي همان رویکرد او را دنبال کنم. من نتوانستم اولین کاری را که برای این فیلم ساختم به پایان برسانم، مجبور شدم همانند او کارم را بازسازی کنم تا در پیروی از وی اثری ارزشمند را ارائه دهم. سام نیز با همین طرز فکر پروژه را پیش برد لذا آنچه که ما در فیلم می بینیم تلاشی است برای به تصویر کشیدن زندگی جياكومتي از یک دیدگاه هنری محض.


سخنی کوتاه از کارگردان درباره موسیقی فیلم:
زمانیکه در سال 1999 نمایشنامه "نگاه خيره ابدي" را نوشتم از موسیقی " مراسم بهار" اثر "ايگور استراوينسكي" الهام گرفته بودم. این مسئله اتفاقی بود یا نه اما در اولین ملاقاتم با جيمي دریافتم که شاهکار استراوينسكي همیشه قطعه محبوب هردوی ما بوده است. بعد از این شروع خوب جيمي مقدمه "رومئو و ژولیت" Peokofiev را اجرا کرد و در آن لحظه بود که من فهمیدم ما هر دو در یک مسیر حرکت می کنیم. شما متوجه خواهید شد که موسیقی مقدمه "نگاه خيره ابدي" برگرفته از این آهنگ است.

موسیقی "نگاه خيره ابدي" چندین تن از موسیقی دانان مستعد را به تصویر می کشد که یکی از آنها Felix Fan نوازنده ویولون سل مشهور در سطح دنیاست. من از ابتدا می دانستم که می خواهم ویولن صدای احساسی اصلی آهنگ باشد. خوشبختانه، ما توانستیم برنامه هایمان را با فليكس هماهنگ کرده و یک بعد از ظهر طولانی را به شنیدن قطعات شاهکاری از اجرای ویولن وی اختصاص دهیم.

صدای فليكس بهمراه ترکیب پویای جيمي توانست این آهنگ را بسیار زیبا و پراحساس سازد. راستی، ویولون سلی که شما می شنوید استرادیواریوس " Haussmann" تاریخی است که در سال 1724 ساخته شد. این ویولون سل همان است که در اجرای دو کنسرت فنا ناپذیر برامس استفاده شد.