اگر عبارات "مورچه و مورچه خوار" را پیش افراد 35 تا 55 ساله به زبان بیاورید دائماً خنده را بر لبهای آنها خواهید دید. این مجموعه ها بطور قابل توجهی موفقیت بسیاری کسب نمودند ولي بطور تعجب آوري بعد از 17 اپيزود توليد آن متوقف شد. اين مجموعه بين سالهاي 1969 و 1971 تهيه شدند.
مورچه و مورچه خوار
"مورچه و مورچه خوار" (The Ant & The Aardvark) یکی از مجموعه های به یاد ماندنی شرکت دپاتی– فرلنگ، است. شرکت دپاتی- فرلنگ زمانی تنها بر روی ساخت دو مجموعه انیمیشنی "پلنگ صورتی" و "بازرس" فعالیت می کرد که هر دوی این مجموعه ها از سکانس آغازین فیلم بلند "پلنگ صورتی" بر گرفته شده بودند. بعد از موفقیت چشمگیر این کارتون ها، از این شرکت تقاضای ساخت کارتون های دیگری نمودند. در زمان توسعه استودیو، سومین مجموعه آنها هم در حال تولید بود و بدين شكل مجموعه "مورچه و مورچه خوار" بوجود آمد كه ايده آن از هيچ فيلم ديگري نگرفته شده بود و مي توان آن را اولين مجموعه اريجينالي دانست كه زوج دپاتي-فرلنگ تهيه كردند. این مجموعه نیز درست مانند " تام و جری" و "رودرانر" (Road runner & Coyote) درباره یک شکارچی و یک قربانی بود که در آن، مورچه قرمزی به نام "چارلی" به عنوان قربانی و مورچه خواری آبی که همیشه سعی در گرفتن و خوردن آن داشت در نقش یک شکارچی ظاهر شدند که مورچه همیشه با زرنگی تمام از دست مورچه خوار مزاحم در می رفت. مورچه خوار اسم خاصي ندارد و در اپيزود "Rough Brunch" مي گويد كه اسمش فقط "مورچه خوار" است! در اپيزود "The Ant From Uncle" نيز سرتاسر فيلم مورچه او را "بابا" (Dad) صدا مي زند!
جان دان (نفر دوم، نشسته سمت چپ) به همراه خانواده اش در ديزني لند
خالق اين شخصيتها كسي نبود جز "جان دان" (John Dunn) افسانه اي كه ايده اين مجموعه را حتي قبل از پيوستن به استوديو در ذهن داشت. "فريز فرلنگ" (Friz Freleng) اولین کارتون را در این مجموعه کارگردانی کرد و بقیه بخش های این مجموعه توسط Hawley Prat, Gerry Chiniquy و Art Davis کارگردانی شد. "جان باينر" (John Byner)، كمدين آمريكايي، صداپیشگی هر دو شخصیت را بر عهده داشت. جان باينر براي صداي مورچه صداي "دين مارتين" بازيگر بزرگ آن دوران را تقليد كرد و براي صداي مورچه خوار صدايي شبيه صداي "جكي ميسون" درمي آورد.
شخصیت " مورچه خوار" جالب به نظر می رسد. او با طول 5.5 فوت با گوشهای تابه تایش، همه بدن را تکان می دهد، از گوش و گردن گرفته تا شانه ها، کمر، مچ ها و دمش را و همینطور دست و پا را جوری كه تنش از زیر لباس نمایان می شود. رنگ آمیزی عالی است ولی از وقتی که کاملاً به رنگ آبی در آمد زیباتر شد. مژه ها و ابروهایش مجعدند. زمانی که مورچه تمامی طرح ها و نقشه هایش را به هم می ریزد، بسیار عصبانی می شود و همیشه کارتون با این حالت او به پایان می رسد. مورچه خوار در دو چهره متفاوت دیده شده که اولین بار با یک پیراهن قرمز و شلوار سبز ظاهر شد و دومین بار به شکل یک مورچه خوار سبز رنگ در اپیزود های I have got Ants in my Pants و Odd Ant out دیده شد، که مورچه خوار آبی در این اپیزود ها با آن مورچه خوار سبز روبرو می شود و با یکدیگر بر سر مورچه در گیر می شوند. مورچه خوار ها فقط با این مورچه دیده شده اند که همیشه بر گردن و پشت آنها راه می رفت.
جان باينر
مورچه یک کاراکتر از خود راضی ست که کاملاً مطابق شخصیتش است. اما سوالی که پیش می آید این است که چرا مورچه در مقایسه با مورچه خوار بسیار بزرگتر طراحی شده است؟ به نظر سازندگان این مجموعه در صورتی که مورچه کمی کوچکتر طراحی می شد خیلی راحت می توانست گم و ناپدید شود.
از آنجا كه اكثر كاركنان استوديو دپاتي-فرلنگ كاركنان سابق كمپاني برادران وارنر بودند شباهتهاي زيادي در طرح داستاني "مورچه و مورچه خوار" با مجموعه هاي ساخت وارنر ديده مي شود. مثلاً اپيزود "I've Got Ants in My Plans and Odd Ant Out" كه مورچه خوار با همتاي سبز خود روبرو مي شود شبيه همان اپيزود "سيلوستر و تويتي" است كه سيلوستر بر سر گرفتن تويتي با گربه هاي ديگر درگير مي شود. جالب اينكه آن اپيزود را فريز فرلنگ موقعي كه براي "برادران وارنر" كار مي كرد ساخته بود. يا در اپيزود "Technology, Phooey" مورچه خوار براي يافتن ايده هاي جديد براي به دم انداختن مورچه از كامپيوتر استفاده مي كند كه بسيار شبيه اپيزودي ست كه در آن كايوت براي گرفتن رودرانر از كامپيوتر استفاده مي كرد. آخرين اپيزود اين مجموعه نيز با عنوان "From Bed to Worse" بسيار وام گرفته از اپيزود "Greedy for Tweety" از مجموعه "لوني تونز" بود. در حالیکه کارتون ها بطور قابل پیش بینی اغلب با موفقیت مورچه به پایان می رسید در بعضی از قسمت های به یاد ماندنی، داستان به نفع مورچه خوار تمام می شد مثل اپيزود Scratch a tiger و Mumbo Jumbo که این مورد هرگز برای تویتی و رود رانر اتفاق نیفتاد.
خاله مينروا
كاراكترهاي فرعي چندي نيز در اين مجموعه ديده مي شوند. مشهورترين آنها "پسرخاله ترم" موريانه است. شخصيت هاي ديگر شامل "خاله مينروا" (يكي از مورچه هاي غول پيكر)، "فيل كوچولو (برادرخوانده مورچه)، ببر (با صداي ماروين ميلر)، دانشمندي بدون چهره كه صدايي شبيه صداي بوريس كارلوف داشت، پرستاري بي نام (با صداي آتنا لورد)، سگ بدبخت، كوسه مورچه-خوار خوار!، نجات غريقي كه مورچه خوار را با يك سگ اشتباه مي گيرد (كه هميشه داد مي زد "از ساحل دور شين!")، خرسي بي نام كه هميشه مورچه خوار را اذيت مي كرد و در نهايت يك شخصيت تارزان (يكي ديگر از برادر خوانده هاي مورچه). صداپيشگي اكثر اين كاراكترها را نيز جان باينر عهده دار بود.
سازندگان این مجموعه آزادی عمل بیشتری برای طراحی کاراکترهای جالب داشتند. اولین اپیزود این مجموعه جدید با عنوان ساده "مورچه و مورچه خوار" در 5 مارس 1969 بر روی پرده سینماها رفت و تا 16 می 1971 در قالب 17 اپيزود کوتاه ظاهر شد. این کارتون مانند "تویتی" و "سیلوستر" (ساخته برادران وارنر) به یک شکل دنبال می شدند. در حالیکه امروزه تماشاچیان سینماها با پیام های بازرگانی که با صدای بسیار بلند پخش می شود سرگرم می شوند، در گذشته یعنی قبل از دهه 1970 تماشاچیان معمولا قبل از شروع فیلم با "تام و جری" و "مورچه و مورچه خوار " سرگرم می شدند.
این مجموعه ها در سپتامبر سال 1972 در برنامه تلويزيوني پلنگ صورتی مجدداً به نمایش در آمدند تا به این صورت جای خالی "بازرس" را که پخش تمامی 14 قسمت آن به اتمام رسیده بود را پر کنند. مجموعه بار دیگر در سال 1976 در برنامه "and a Half Hour and a Half Show The Pink Panther Laugh" مجدداً به نمایش درآمد.
در زمان تولید این مجموعه، همگی این کارتون ها قبل از روانه شدن به سینماها در برنامه تلویزیونی پلنگ صورتی به عنوان بخش های فرعی به نمایش در می آمدند (استودیو برای مجموعه های دیگری نیز قبل از توزیع آنها به سینماها همین کار را انجام می داد). بعد از این پخش در سال 1993 هفده کارتون که برای پخش تلویزیونی در نظر گرفته شده بودند مکمل کارتون های جدید شدند.
کارکنان شرکت MGM هم اکنون تمامی 17 کارتون را در یک DVD جدید تحت عنوان The Pink Panther & Friends Classic Cartoon Collection گردآوری نموده اند. کیفیت تصویری این دی وی دی بسیار چشمگیر است و تمامی کارتون های موجود در آن کامل و بی عیب و نقص هستند و بسیار جالب تر از کارتون هایی هستند که برای پخش سینمایی تهیه شده بودند. البته در اين DVD صداي خنده بينندگان نيز روي كارتون ها قرار داده شده است كه قبلاً وجود نداشت.
مورچه و مورچه خوار
ليست اپيزودها:
سال 1969:
The Ant and the Aardvark به كارگرداني Friz Freleng
Hasty But Tasty به كارگرداني Gerry Chiniquy
The Ant From Uncle به كارگرداني George Gordon
I've Got Ants in My Plans به كارگرداني Gerry Chiniquy
Technology, Phooey به كارگرداني Gerry Chiniquy
Never Bug an Ant به كارگرداني Gerry Chiniquy
سال 1970:
Dune Bug به كارگرداني Art Davis
Isle of Caprice به كارگرداني Gerry Chiniquy
Scratch a Tiger به كارگرداني Hawley Pratt
Odd Ant Out به كارگرداني Gerry Chiniquy
Ants in the Pantry به كارگرداني Hawley Pratt
سال 1971:
Science Friction به كارگرداني Gerry Chiniquy
Mumbo Jumbo به كارگرداني Art Davis
The Froze Nose Knows به كارگرداني Gerry Chiniquy
Don't Hustle an Ant with Muscle به كارگرداني Art Davis
Rough Brunch به كارگرداني Art Davis
From Bed to Worse به كارگرداني Art Davis
مورچه و مورچه خوار
سازندگان:
تهيه كنندگان: David H. DePatie و Friz Freleng
كارگردانان: Gerry Chiniquy، Art Davis، Hawley Pratt، George Gordon و Friz Freleng
خالق كاراكترها و داستان: John W. Dunn
انيميشن: Warren Batchelder، Manny Gould، Manny Perez، Don Williams و Art Leonardi
طراح گرافيكي: Corny Cole
صدا: John Byner
طراح رنگ: Tom O'Laughlin
عنوان بندي آغازين: Art Leonardi
موسيقي متن: Doug Goodwin
نوازندگان: Ray Brown، Billy Byers، Pete Candoli، Shelly Manne، Jimmy Rowles و Tommy Tedesco
هماهنگي: Harry Love
دوربين: John Burton Jr
تدوين: Lee Gunther