"گوفی" ( Goofy ) یکی از شخصیت های کارتونی مجموعه میکی ماوس ساخته والت دیزنی هست که در آن مجموعه از بهترین دوستان شخصیت میکی ماوس به شمار می رود. در انیمیشن های کوتاه دهه 1930 به "Dippy Dawg " معروف بود و بعد ها در طول دهه ی 1950 با نام "George Geef " یا "G.G. Geef " مشهور شد، که البته ملقب به گوفی بود. امروزه برخی از انیمیشن ها مثل Goof Troop یا A Goofy Movie برای این شخصیت از نام کامل Goofy Goof استفاده می کنند و در کمیک استریپ ها نیز بعضی اوقات به او نام Goofus D. Dawg را داده اند. عیب اصلی گوفی علاوه بر ساده لوحی اش ، شلختگی اوست. متولد 25 می 1932 می باشد. او یکی از اعضای ویژهMickey Mouse Club نیز است.

حواشي:
در برخی از انیمیشن ها همسر او نیز ظاهر شده اما طوریکه هرگز چهره ی او نشان داده نشد. در انیمیشن های اولیه، این شخصیت را به عنوان یک مرد عیالوار به تصویر می کشیدند. اما به تازگی به صورت مجرد ظاهر شده که خود به تنهایی از پسرش مکس مواظبت می کند. در مقایسه با دیگر شخصیت های دیزنی همانند دونالد داک و میکی ماوس که همیشه در نقش عمو دیده شده اند، گوفی در نقش های پدرانه ظاهر شده است. در کتابهای کمیک گوفی برادرزاده ای به نام گیلبرت دارد اما آن شخصیت تنها در کمیک ها وجود دارد و هرگز در کارتونها ظاهر نشده است. همچنین در کمیک ها پسر عمویی به نام Arizona Goof دارد ( نام اصلی ایتالیایی : Indiana Pipps ) که تقلیدی از Indiana Jones باستان شناس تخیلی است.
تکیه کلامش "gawrsh " هست که در زمان تعجب از آن به جای "gosh " استفاده می کند. در کارتونهای دهه ی 1930، گوفی معمولاً جلیقه ی سیاه، شلوار آبی، پیراهن یقه برگردان (قرمز یا نارنجی )، همراه با دستکش سفید، کفش های قهوه ای دراز و یک کلاه بسیار متمایز (آبی یا سبز ) بر تن داشت که البته در کارتون های بعد از دهه ی 1930 به ندرت با چنین ظاهری دیده می شد.

خلق گوفي:
در اواسط دهه ی 1930 در استودیوی دیزنی، کلاسهایی برای انیماتورهای مشتاق و جوان برگزار شد، که توسط هنرمندان مجرب هدایت می شدند. در این کلاسها به روشها، تکنیکها و رازهای هر یک از کاراکترها پرداخته شد. اگرچه بسیاری از آن سخنرانی ها خشک و تخصصی بودند اما از میان آنها سخنرانی "آرت بابيت" (Art Babbitt ) آنقدر جالب بود که حيف است آن را در اين مجال نياوريم. آرت بابيت در ديزني به خالق شخصیت گوفی معروف است هر چند که طرحهای اولیه توسط "فرانك وب" (Frank Webb ) انجام شده بود. متن زیر دقیقا همان سخنان آرت است كه با هم مي خوانيم:

"اینکه بتوان ویژگی های گوفی را به دو مورد جسمی و روحی تقسیم کرد بسیار سخت است. چراکه آن دو درهم آمیخته و باعث پیشرفت یکدیگر می شوند. بنابراین بهتر است همه چیز را یکجا بیان کرد. شخصیت گوفی ترکیبی است از یک فرد خوش بین، نیکوكار و یک دهاتی خوش ذات و در عین حال بی عرضه و کند ذهن. شل و ول است اما بدنش حالت لاستيكي ندارد! اگر مجبور شود بسیار سریع حرکت می کند اما ترجیح می دهد که از تلاش و تقلای زیاد خودداری کند، بنابراین همیشه آسان ترین راه ممکن را انتخاب می کند و هر اتفاقی بیفتد، چه خوب و چه بد، آن را به عنوان جالبترین اتفاق قبول دارد. او بسیار مشتاق کمک به دیگران است و حتی زمانی که نیازی به کمک او نیست پیشنهاد کمک می دهد و باعث هرج و مرج و آشفتگی می شود. به ندرت به اهدافش می رسد و یا کاری را که شروع کرده به پایان می رساند. تمرکز بر روی یک چیز خاص برایش مشکل است، طوریکه کوچکترین حواس پرتی می تواند زنجیره ی افکارش را متلاشی کند.

همیشه در حین کار کردن و یا تفکر با خود زمزمه می کند برای اینکه اگر آنچه را که در ذهن دارد بشنود، راحتتر می تواند آنرا بفهمد. وضع ظاهری اش نیز تعریفی ندارد. پشتش به طور عجیبی قوس دارد و شکم کوچکش برآمدگی خاصی دارد. گردنش کاملا دراز و استخوانی است. زانوانش خم شده و پاهایش بزرگ و پهن هستند. او بر روی پاشنه هایش راه می رود و انگشتانش نیز به طرف بالا خم شده اند. عرض شانه هایش کم هست و باعث شده که بالاتنه ی او لاغر و دست هایش دراز و سنگین به نظر رسد، در حالیکه چنین طراحی نشده بود. اگرچه بدن او خیلی نرم و انعطاف پذیر است، با این حال باز هم سنگینی و سفتی خود را حفظ کرده است. گشادی یا لقی دست و پایش شاید به خاطر شکستگی های موجود در مفصل هایش باشد. بدنش عضلانی و ماهیچه ای نیست اما قدرت و بنیه ای همانند یک شخص بسیار عضلانی دارد.

لباس هایش باهم جور در نمی آیند: شلوارش زانو انداخته و گشاد شده. خشتک شلوارش فرو رفته و کشاله ی رانش تنگ و چسبان است. بلوزش بجز قسمت گردن کاملا برایش تنگ است و جلیقه اش نیز کوچک است، کلاهش هم جنس نرمی دارد و کمی متحرک هست.
سر گوفی مانند کاریکاتور فردی است که مثل قبه ی نوک تیزی است: چشمان بزرگ و خواب آلود، دندانهای پیش آمده و بزرگ، چانه ی لاغر، دهان بزرگ، زبان گوشتی و یک بینی بزرگ و پیاز مانند که به طرف بالا برآمدگی دارد. چشمانش نسبتاً بسته است طوریکه به او یک ظاهر احمقانه و خواب آلودی می دهد و گویی سعی دارد خود را به زور بیدار نگه دارد. او به ندرت چشم بر هم می زند.
گوفی بسیار کمروست. هنوز هم زمانیکه کار احمقانه ای از او سر میزند در مقابل دوربین همانند یک بازیگر آماتور ژست و قیافه می گیرد و سعی میکند با شکلک درآوردن در مقابل دید تماشاچیان از شرمندگی در بیاید. ارتباط نزدیکی با ارواح و دیوها و پریان دارد. او كلاً با هر چیزی که در نظر ما بی جان است، ارتباط دارد!"

نقشهاي اوليه:
گوفی اولین بار در فیلم Mickey's Revue به کارگردانی "ويلفرد جكسون" (Wilfred Jackson ) ظاهر شد که در 25 می 1932 توزیع و پخش شد. این انیمیشن کوتاه شخصیت های Mickey Mouse, Minnie Mouse, Horace Horsecollar و Clarabelle Cow را در حال اجرای آهنگ ها و رقص های دیگری نشان می دهد. چیزی که این انیمیشن را از انیمیشن های دیگر متمایز می کند، ظهور یک شخصیت جدید است که رفتارش به گونه ای ست که کل کارتون را با شیرین کاریهایش جالبتر ساخته است . هنرمندان دیزنی او را Dippy Dawg نامیده اند. او جزو تماشاچیان بود. دائما تماشاچیان دیگر را با صدای خرد کردن بادام زمینی عصبانی می کرد و با صدای بلند می خندید تا اینکه دو تن از آنان او را با چکش هایشان از پا در آوردند و سپس مانند او خندیدند. این نسخه اوليه گوفی علاوه بر اسمش تفاوتهای دیگری نیز با نسخه های بعدی دارد. او مرد پیر ریش سفید و لختی بود ، بدون هیچ شلوار ، شورت و یا حتی زیرپوش.

Dippy Dawg بعدها به صورت بسیار جوانتر نیز در کارتون The Whoopee Party ظاهر شد که اولین بار در 17 دسامبر 1932 پخش شد. او در آن کارتون به عنوان یکی از دوستان میکی ماوس و دارودسته اش حضور داشت. در سال 1932 چهار بار و در سال 1933 دو بار ديگر در ظاهر شد. اما بیشتر آنها صرفاً یک نقش فرعي بودند. اما در هفتمین ظهورش در Orphan's Benefit که اولین بار در 11 اگوست 1934 پخش شد، او اسم جدید گوفی را به خود گرفت و یکی از اعضای همیشگی گروه Donald Duck و Clara Cluck شد.

سالهاي حضور در كنار دونالد و ميكي:
کارتون Mickey's Service Station به کارگردانی Ben Sharpsteen كه اولین بار در 16 مارس 1935 پخش شد، اولین کارتون کوتاه کمدی بود كه در آن گوفي و ميكي و دونالد در كنار هم حضور داشتند. اين آغاز سري فيلمهايي بود كه اين سه نفر با هم در آن حضور داشتند و سعی داشتند در اجرای کاری که به آنان واگذار شده بود با هم همکاری داشته باشند. هر چند بعدها از یکدیگر جدا مي شدند، ولی در پایان انیمیشن باز به یکدیگر می پیوندند تا نتایج کارهای خود را با یکدیگر در میان بگذارند که البته شکست هایشان بیشتر از موفقیت هایشان بود. کارتون Clock Cleaners اولین بار در 15 اکتبر1937 و Lonesome Ghosts در 24 دسامبر همان سال پخش شد. که این دو جزو برترین کارتونهای این مجموعه به شمار می آیند. در طی این مجموعه به تدریج از نقش میکی ماوس به خاطر دونالد داک و گوفی کاسته شد. دلیل این کار کاملا ساده است، بین آن سه نفر یعنی دونالد داک نومید و گوفی که همیشه در دنياي خود به سر می برد، میکی (که رفته رفته آرامتر و خونسردتر شد) رک و راست ترین شخصيت است که همين امر باعث شد نقش او به یک نقش غیر ضروری تبديل شود. Polar Trappers که اولین بار در 17 ژوئن 1938 توزیع شد، اولین فیلمی بود که دونالد داک و گوفی را به عنوان یک زوج نشان داد. اين انیمیشن کوتاه آن زوج را صاحبان و شركاي شركت "Donald and Goofy Trapping Co " معرفي مي كند. آنها بیشتر از لوبیای کنسرو شده برای وعده های غذاییشان استفاده می کردند. میکی دوباره در فیلم The Whalers بازگشت که اولین بار در 19 اگوست 1938 پخش شد، اما این آخرین فیلم کوتاه دهه ی 1930 بود که که این سه را با هم نشان داد.

آغاز مجموعه هاي تكي:
بعدها گوفی در اولین کارتون موزیکالش با نام Goofy and Wilbur به کارگردانی Dick Huemer ظاهر شد که اولین بار در 17 مارس 1939 پخش شد. این فیلم گوفی را همراه Wilbur نشان می دهد که با کمک او ماهی گیری می کند. در سال 1939 کلویگ به خاطر دعوایی که با دیزنی داشت، استودیو را ترک کرد و به این صورت شخصیت گوفی بدون صدا رها شد. بنا به گفته ی Leonard Maltin این کار منجر شد به کارتونهای ...the How to دهه ی 1940 که گوفی در آن دیالوگ کمتری دارد، که در آنها از یک راوی نیز استفاده می شد. آنها همچنین از یک دوبلور دیگر جهت تقلید صدای کلویگ استفاده می کردند. در اين کارتونها گوفی را اغلب شلخته ولی مصمم و امیدوار نشان می دادند، اینکه چگونه هر کاری را از اسکی گرفته تا خواب و فوتبال و یا اسب سواری انجام می دهد.
بعد از ظهورHow to Play Baseball در سال 1942، گوفي در یک مجموعه کارتون ظاهر شد که شخصیت های آن انواع متفاوتی از گوفی بود. کلویگ در سال 1944 به دیزنی برگشت و به صداگذاری گوفی مشغول شد. بیشتر کارتون های گوفی توسط Jack Kinney کارگردانی شده است.

مرد همه كاره:
در دهه ی 1950 گوفی به شکل یک مرد عیالوار در می آید که در زندگی اش به هر نحوی مورد آزمایش قرار می گیرد، مانند رژیم گرفتن، ترک سیگار و مشکلات بزرگ کردن بچه ها. جالب توجه این که گوفی دیگر هرگز در طی این مدت با نام "گوفی" مطرح نشد. در حالیکه هر یک از آن کارتونها با سکانس افتتاحییه ی "Walt Disney presents Goofy " آغاز می شد، او در آن کارتونها "George Geef " نامیده می شد. در 50 فیلم کوتاه گوفی او چندین تغییرات کوتاه دیگری نیز داشت از جمله اینکه او بسیار باهوش تر جلوه داده می شد، چشمانش کوچکتر بود و ابرو نیز داشت و صدایش نرمال بود. بعضی مواقع از گوشهای پژمرده و دندانهای پیش آمده و دستکش های سفید نیز خبری نبود.

فيلمهاي بعدي:
بعد از فیلم آموزشی Goofy's Freeway Troubles در سال 1965 او دیگر بازنشسته شد و یک نقش مختصری در Who Framed Roger Rabbit داشت و همينطور در Sport Goofy in Soccermania نیز حضور یافت. این فیلم که اساساً باید در سال 1984 پخش می شد در سال 1987 به روی آنتن رفت. بعد از مرگ کلویگ دوبلور های متعددی بر روی صدای او کار کردند تا اینکه سرانجام Bill Farmer تبدیل به دوبلور رسمی او شد. در دهه ی 1990 سریال گوفی با عنوان Goof Troop آغاز شد که در آن با پسرش مکس و گربه اش وافل زندگی می کند. در همسایگی آنان پیت و خانواده اش هم زندگی می کردند. این سریال سرانجام به ظهور گوفی در فیلم های مخصوص خودش شد. از جمله : A goofy movie در سال 1995 و An Extremely Goofy Movie در سال 2000 . او در Mickey Mouse Works به شخصیت قدیمی اش برگشت و در فیلم House of Mouse نیز به عنوان سرپیشخدمت ظاهر شد (2001 تا 2004 ). همچنین پسر گوفی هم در آنها نقش پیشخدمت کاباره را بر عهده داشت. بنابراین گوفی علاوه بر پرداختن به کارهای احمقانه نقش پدر را هم مانند دیگر فیلم هایش ایفا کرد. او در هر دوفیلم Mickey Mouse Works و House of Mouse Goofyبه نظر می رسید که عاشق Clarabelle Cow شده ( از آنجاییکه با او در فیلم House of Mouse در اپیزود "Super Goof " چندین بار قرار ملاقات گذاشته بود). Clarabelle Cow قبلاً به عنوان نامزد Horace Horsecollar معروف بود اما طبق کمیک های دهه های 1970 و 1960 و بسیاری از کارتون های اخیر، او و گوفی به نظر می رسید که روابط عاشقانه ای دارند (House of Mouse" "Mouseworks و Mickey, Donald, Goofy: The Three Musketeers ). شاید هم دیزنی تلاش می کرد تا برای او دوست دختری پیدا کند. گوفی همچنین در Mickey Mouse Clubhouse كه يك مجموعه ی تلویزیونی کودکان بود، در همان شخصیتش ظاهر شد. او در فیلم شيرشاه 5/1 هم نقشی بر عهده داشت. اخیراً هم در یک کارتون کوتاه جدیدی به نام How to Hook Up Your Home Theater ظاهر شد که آن فیلم در Ottawa International Animation Festival به نمایش گذاشته شد و در 21 دسامبر 2007 به طور وسیع توزیع شد. Jerry Beck مورخ انیمیشن هم نقد مثبتی از آن ارائه کرد.


ليست فيلمهاي كوتاه سينمايي گوفي:
در اين قسمت ليست فيلمهاي كوتاهي را كه گوفي در آن به عنوان نقش اول حضور داشته مي آوريم:

1930s:

1939: Goofy and Wilbur

1940s:

1940: Goofy's Glider

1941: Baggage Buster

1941: The Art of Skiing

1941: The Art of Self Defense

1942: How to Play Baseball

1942: The Olympic Champ

1942: How to Swim

1942: How to Fish

1943: El Gaucho Goofy - originally edited to Saludos Amigos

1943: Victory Vehicles

1944: How to Be A Sailor

1944: How to Play Golf

1944: How to Play Football

1945: Tiger Trouble

1945: African Diary

1945: Californy'er Bust

1945: Hockey Homicide

1946: A Knight For A Day

1946: Double Dribble

1947: Foul Hunting

1948: They're Off

1948: The Big Wash

1949: Tennis Racquet

1949: Goofy Gymnastics

1950s:

1950: How to Ride A Horse - originally edited to The Reluctant Dragon in 1941

1950: Motor Mania

1950: Hold That Pose

1951: Lion Down

1951: Home Made Home

1951: Cold War

1951: Tomorrow We Diet!

1951: Get Rich Quick

1951: Fathers Are People

1951: No Smoking

1952: Father's Lion

1952: Hello Aloha

1952: Man's Best Friend

1952: Two Gun Goofy

1952: Teachers Are People

1952: Two Weeks Vacation

1952: How To Be A Detective

1953: Father's Day Off

1953: For Whom The Bull's Toil

1953: Father's Week End

1953: How To Dance

1953: How To Sleep

1960s:

1961: Aquamania

1965: Freewayphobia #1

1965: Goofy's Freeway Troubles

1980s:

1986: Sport Goofy in Soccermania

2000s:

2007: How to Hook Up Your Home Theater

گوفي و حضورش در كميك استريپ:
در کمیک استریپ این کاراکتر Dippy Dawg نامیده می شد اما سرانجام در سال 1936 نام او به گوفی تغییر کرد . اوایل اعضای دیگر و دارودسته ی میکی ماوس او را یک شخص فضول و دردسر سازی می دانستند اما اواخر با او خو گرفتند. کمیک هایی که توسط Floyd Gottfredson برای دیزنی طراحی شده بود دقیقاً بر پایه ی اتفاقات موجود در کارتونهای کوتاه میکی بنا شده بود. گوفی به تنهایی به عنوان شخصی تابع میکی بر جای ماند و جانشین Horace Horsecollar دوست و همدم ماجراجوی میکی، گشت. بهمین نحو در کمیک ها هم دنیای میکی با گوفی که تابع او بود جدا از دنیای دونالد بود. در کمیکها گوفی هویت مرموز دیگری به نام Super Goof داشت که بعدها در یک اپیزود Disney's House of Mouse ظاهر شد که اشعه ی فضایی با او برخورد می کرد و به او قدرتي ماورايي می داد.
شخصیتی به نام Glory-Bee برای چندین سال دوست دختر گوفی شناخته می شد.
در سال 1990 زمانی که دیزنی کمیک های خودش را منتشر می کرد، گوفی در Goofy Adventures درخشید که در نقش های متفاوتی حضور داشت. اما متاسفانه شاید بخاطر فروش خیلی کم این كميك، انتشار آن کنسل شد.

گوفي و بازيهاي ويدئويي:

در مجموعه ی The Kingdom Hearts:
گوفی در مجموعه بازی های The Kingdom Hearts رييس گارد سلطنتی قلعه ی دیزنی هست که به دلیل تنفر از سلاحهای معمول معمولاً با یک سپر می جنگد. ولی کمتر پيش مي آمد كه گوفي مجبور به جنگ شود چون که قلعه مکان بسیار آرامی بود تا اینکه یک روز پادشاه میکی و همسرش ملکه Minnie Mouse ناپدید می شوند. بر طبق نامه ای که میکی از خود به جا گذاشته بود ، گوفی و دونالد (جادوگر دربار) به دیدن Sora می روند و همراه با او شروع به جستجوی پادشاه و دوستان گمشده ی Sora می کنند. در مجموعه بازیها او یک شخصيت امیدوار و باهوش است که اغلب متوجه چیزهایی می شود که دیگران متوجه نمي شوند و زمانیکه سورا و دونالد از كوره درمي روند او خونسردی اش را حفظ می کند. وقتی که آنان وارد قلمرویی به نام "رودخانه بي زمان" (Timeless River ) می شوند گوفی می گوید که آنجا برایش بسیار آشناست (با توجه به کارتونهایش در اواسط دهه ی 1930).
در اواسط بازی Kingdom Hearts II گوفی پادشاه را از مقابل سنگی که به طرفش می غلتید هل داد و در عوض سنگ دقیقاً به سر خودش اصابت می کند، به زمین می افتد و به گمان دیگران می میرد. در هر حال او خود را به قهرمانان می رساند و می گوید که او همیشه به سرش ضربه می خورده ( با توجه به حوادث کارتون هایش).

علاوه بر مجموعه فوق گوفي در بازيهاي زير نيز حضور داشته است:
- به عنوان شخصيت اول در بازي Matterhorn Screamer در كنسول كمودور 64 و اپل 2
- همراه با پسرش مكس در بازي Goof Troop در كنسول نينتندو
- در بازي Goofy's Hysterical History Tour در كنسول سگا
- به عنوان يكي از شخصيتهاي بازي در گيم Disney's Party در كنسول Game Boy Advance و نينتندو
- در بازي كودكانه Goofy's Fun House در كنسول PlayStation
- در بازي كودكانه Goofy's Railway Express در كنسول كمودور 64
- در نسخه كامپيوتري بازي Disney's Extremely Goofy Skateboarding در سال 2001
- او يكي از شخصيتهاي قابل انتخاب در بازي Disney TH!NK Fast است

صداهاي گوفي:
دیزنی از صدای هفت صداپيشه مختلف برای گوفی بهره برده است: (در مقایسه با 3 صدا برای میکی و 2 صدا برای دونالد)

Pinto Colvig : از سال 1932 تا 1938 و از 1943 تا زمان مرگش در سال 1967
George Johnson : از سال 1939 تا 1943
Bob Jackman : در سال 1951
Hal Smith : در سال 1983
Tony Pope : از سال 1986 تا 1988
Bill Farmer : از سال 1986 تا بحال
Yu Shimaka : دوبلور براي نسخه ژاپني
Edmundo Santos : در نسخه اسپانيايي اپيزود Fun and Fancy Free
Francisco Colmenero : در برخي از نسخه هاي اسپانيايي
Carlos Segundo : در برخي از نسخه هاي اسپانيايي
Mario Filio : از سال 2002 تا بحال در نسخه اسپانيايي
گوفي و ماهيت گيج كننده اش:
دیزنی می بایست از عهده ی بسیاری از سردرگمی ها بر می آمد، زيرا که گوفی انسان نما اغلب با پلوتوی سگ نما با هم در صحنه بودند در حاليكه اصولاً باید از یک گونه باشند. دیزنی در وب سایت خودش گفته است که گوفی اساساً به عنوان Dippy Dawg و یک انسان طراحی شده بود که در مقابل یک حیوان قرار می گرفت. بنابراین او راست راه می رفت و صحبت می کرد. این مشکل به شوخی در فیلم "Stand By Me " نشان داده شد ، جاییکه یکی از پسر ها با خود اندیشید: "میکی یه موشه، دونالد یه اردکه و پلوتو یه سگه. اما گوفی چیه؟"

فرياد گوفي:
فرياد گوفي (Goofy holler) جزو جلوه های صوتی است که مکرراً در کارتون ها و فیلم های دیزنی استفاده می شود؛ اين صدا همان صدایی است که گوفی هنگام افتادن از جایی در می آورد که می توان به این صورت آوانویسی کرد : "yaaaaaaa-hoo-hoo-hoo-hooey " . این صدا اولين بار توسط yodeller Hannès Schrolle برای فیلم کوتاه The Art of Skiing در سال 1941 ضبط شده بود. بعضی از منابع چنین ادعا می کنند که او در آن زمان برای ضبط این صدا مزدی دریافت نکرده است. Bill Farmer از این صدا در دی وی دی گنجهای دیزنی استفاده کرده است.

جلوه هاي صوتي گوفي:
جلوه های صوتی گوفي اغلب در مواردی استفاده مي شود که گوفی دچار حادثه ای می شود، برای مثال در صحنه ای از فیلم A Goofy Movie که ماشین او منفجر می شود و یا زمانیکه او با خطر مواجه می شود مانند صحنه ای از فیلم Frank Duck Brings 'em Back Alive که یک شیر دونالد و گوفی را می گیرد. جديدترين استفاده از جلوه های صوتی در فیلم How To Hook Up Your Home Theate در سال 2007 بوده است كه زماني كه گوفي دگمه ريموت كنترل بين المللي اش را مي زند، مي شنويم.
جلوه های صوتی گوفي در فیلم هایی که خود گوفی در آن حضور ندارد نیز استفاده می شود مانند فیلم Cinderella . در بعضی از فیلم ها هم کاراکتر هایی غیر از گوفی آن صدا را در می آورند، مثل فيلم The Rescuers ، Pete's Dragon ، The Hunchback of Notre Dame .
دونالد نیز در فیلم کوتاه Three for Breakfast در سال 1948 از این صدا استفاده کرده است .
نوع دیگری از این صدا نیز در چندین فیلم دیزنی شنیده می شود : Alice in Wonderland ، Enchanted ، Tale Spin .
بعضی مواقع شدت این صدا بستگی به شخصیتي که از آن استفاده می کند بیشتر یا کمتر می شود.در کارتون Food for Feudin در سال 1950 جاییکه Dale از یک تنه درخت توخالی به بیرون پرت می شود از این صدا با شدت بیشتری استفاده می کند.
کمتر پیش می آید که در کارتون هایی به غیر از کارتونهای دیزنی از این صدا استفاده شود. آن موارد اندک عبارتند از : Fantadroms ، و 3 اپیزود از Rocko's Modern Life : "Wacky Delly", "Heff in a Handbasket " و "S.W.A.K .". و تنها یک فیلم غیر انیمیشنی به نام Street Fighter از این صدا بهره برده است.