"منتقد" (The Critic) عنوان یک سریال انیمیشنی آمریکایی ست که داستان آن حول محور زندگی "جی شرمن" (Jay Sherman)، منتقد فیلم می چرخد. "جان لویتز" (Jon Lovitz ) بجای او در این سریال حرف می زند. خالقان این سریال "ال جین" (Al Jean) و "مایک رایس" (Mike Reiss) هستند که هر دو آنها جزو تیم نویسندگی سریال معروف سیمپسونها بودند. سریال "منتقد" عمر بسیار کوتاهی داشت و فقط دو فصل (مجموعاً 23 اپیزود) پخش شد و جزو معدود سریالهایی بود که در میانه راه شبکه پخش کننده آن عوض شد: شروع پخش این سریال در سال 1994 از شبکه ABC بود و در میانه راه FOX پخش آن را عهده دار شد و نهایتاً در سال 1995 به پایان رسید. تهیه کننده این سریال شرکت "Gracie Films " بود که آن را با همکاری شرکت "Columbia Pictures Television "، که اکنون به Sony Pictures Television معروف است، ساخت و کار انیمیشن آن را نیز شرکت "Film Roman " انجام داد.




هر اپیزود بر اساس هجو و مسخره یک یا دو فیلم روز آمریکا بود. بسیاری از این هجوها در برنامه تلویزیونی Jay با عنوان "Coming Attractions " پخش می شدند که به عنوان نمونه می توان از این فیلمها نام برد:

- Howard Stern's End که هجویه فیلم Howards End بود.
- Honey, I Ate the Kids که هجویه فیلم Honey, I Shrunk the Kids و "سکوت بره ها" بود.
- The Cockroach King که هجویه فیلم Lion King بود.
- "ایب لینکولین: کارآگاه حیوانات" که هجویه فیلم جیم کری با عنوان "ایس ونچورا: کارآگاه حیوانات" بود.
- Scent of a Jackass که هجویه فیلم Scent of a Woman با بازی آل پاچینو بود.

علاوه بر فیلمهای روز، هر از چند گاهی فیلمهای قدیمی معروفی چون "پدرخوانده" یا "ویلی وانکا و کارخانه شکلات" نیز هجو می شدند و خوب البته اورسن ولز، کارگردان و بازیگر مشهور، که خوراک همیشگی اینگونه هجوهاست!

پخش سریال بعد از دو سال متوقف شد، اگر چه فیلمنامه 9 قسمت دیگر نیز آماده بود که قرار شده بود شبکه UPN پخش آن را به عهده بگیرد ولی این کار میسر نشد و بعدها فقط ده اپیزود کوتاه اینترنتی (که اصطلاحاً به آن وبیزود webisode می گویند) از روی آن ساخته شد و این وبیزودها در کنار DVD سریال توزیع شدند.


صداپیشگان سریال:
هنرمندانی که بجای شخصیت های سریال حرف زدند عبارت بودند از:

- Jon Lovitz در نقش Jay Sherman
- Christine Cavanaugh در نقش Marty Sherman
- Nancy Cartwright در نقش Margo Sherman و چند شخصیت دیگر
- Gerrit Graham در نقش Franklin Sherman
- Judith Ivey در نقش Eleanor Sherman
- Doris Grau در نقش Doris
- Maurice LaMarche در نقش Jeremy Hawke ، Orson Welles و چند شخصیت دیگر
- Nick Jameson در نقش Vlada Veramirovich و چند شخصیت دیگر
- Brenda Vaccaro در نقش Ardeth Sherman
- Charles Napier در نقش Duke Phillips
- Park Overall در نقش Alice Tompkins
- Russi Taylor در نقش Penny Tompkins
- Kath Soucie در نقش شخصیتهای مختلف
- Valerie Levitt در نقش Jennifer که فقط در وبیزودها حضور داشت.


کاراکترها:

جی شرمن (Jay Sherman):
"جی پریسکات شرمن" (Jay Prescott Sherman ) سومین منتقد محبوب فیلم در تلویزیون کابلی آمریکاست؛ او مجری برنامه ای ست بنام "Coming Attractions ". تکیه کلامهای او بسیار معروف هستند؛ به هنگام تعجب می گوید: "Hotchie motchie " وقتی می خواهد راجع به فیلمی بد صحبت کند همیشه می گوید: "بوی گه میده!" ("It stinks ") و البته سرفه معروفش: "acch-um ".
او راجع به اکثر فیلمهایی که می بیند و نقد می کند، نظر مساعدی ندارد و بخاطر این مساله زیاد محبوب عام و بخصوص جامعه سینمایی نیست. فیلمهای دلخواه او اکثراً آمریکایی نیستند مثل "The Red Balloon "، البته در این بین "همشهری کین" یک استثناست که فیلم محبوب اوست. او با توجه به اسمش معیاری برای سنجش فیلمها اختراع کرده که اسم آن را "شرمومتر" گذاشته و بین صفر تا ده به فیلمها نمره می دهد که بالاترین نمره ای که داده، هفت است. او لیستی هم از بیماریهای مختلف تهیه کرده که وقتی فیلمی بد باشد او می گوید که ترجیح می داد فلان بیماری را می گرفت تا اینکه این فیلم را می دید! نفرت او از اکثر فیلمها از آنجا ناشی می شود که او عاشق سینمایی ست که عاری از جنبه های تجاری دنیای امروزی باشد.

جی پسرخوانده زوج ثروتمند، فرانکلین و النور شرمن است که در ابتدا فکر می کردند او یک میمون است! در دوران پیش دبستانی او را بجای کمپ تابستانی به اشتباه به اردوگاه بازپروری معتادان می فرستند! او که 36 ساله است، خواهر جوانی بنام مارگو دارد و پسر کوچکش هنگامی که پیش مادرش "آردت" (همسر سابق جی) و مربیش آلبرتو نباشد به دیدن او می آید.

جی در یکی از اپیزودهای سریال "سیمپسونها" نیز دیده می شود: در اپیزود "A Star Is Burns "، جی ریاست یک فستیوال فیلم محلی را بر عهده دارد که هومر نسبت به او حسادت می کند. مت گرونینگ، تهیه کننده سریال سیمپسونها، بشدت به این کار شبکه فاکس اعتراض کرد و حتی نام خودش را از تیتراژ این اپیزود سریال برداشت زیرا که اعتقاد داشت این اپیزود فقط یک آگهی بازرگانی سی دقیقه ای ست که یکی از محصولات فاکس را تبلیغ می کند. بعد از این قضیه جی دوبار دیگر در سیمپسونها حضور یافت اما نه به عنوان نقشی اصلی: یک بار در اپیزود "Hurricane Neddy " و دیگری در اپیزود "The Ziff Who Came To Dinner ".


در طول پخش سریال، جی را در شغلهای دیگری نیز می بینیم از جمله راننده کامیون، نویسنده متن سخنرانیهای مبارزه انتخاباتی رییسش و همچنین نویسنده فیلمنامه فیلم Ghostchasers III . ضمناً او برنده جوایز متعددی نیز شده است که از آن جمله می توانیم به دو جایزه پولیتزر برای نقد، جایزه منتخب مخاطبین، پنج جایزه گلدن گلوب، یک جایزه امی، مدرک PhD در فیلم و یک جایزه B'nai B'rith .
Duke پیوسته او را متهم به همجنسبازی می کند و جی هم آن را انکار می کند. جی چاقیش را ناشی از یک بیماری خیالی بنام "vitilardo " می داند (که این کلمه را از یک بیماری پوستی بنام vitiligo گرفته است). وزن او باید بیش از یک تانک باشد، چونکه هلیکوپتری که مخصوص حمل تانک است حتی نمی تواند او را از زمین بلند کند! در یک عکس جی را می بینیم که در یک طرف الاکلنگ نشسته و در طرف دیگر کل اعضای گروه موسیقی "لوس لوبوس" (Los Lobos ) نشسته اند و جی سنگینتر از مجموع آنهاست! دوک موقع تمرینات بدنسازی از جی به عنوان یک ست دمبل استفاده می کند! وقتی جی بچه بوده او را سوار یک اسب کرده اند که آن اسب درجا کمرش شکسته و مرده بود. به نظر می رسد معده جی دارای نوعی مغز جداگانه است که به او فرمان می دهد و جی از روی ترس آنها را اجرا می کند؛ تا جاییکه جی از او به عنوان ارباب یاد می کند! یکبار به توصیه یک کارشناس قلابی روابط عمومی، جی آنقدر چاق شد که مجبور شد به اندازه چندین ماه لیپوساکشن بکند.

ضمناً او یک شخصیت ذهنی دیگر بنام "ایتل" (Ethel ) نیز دارد که یک خانم مسن است و بعضی وقتها جی فکر می کند که "ایتل" است. البته ایتل در فصل دوم حذف شد تا جی شخصیتی معقولتر و دوست داشتنی تر به نظر بیاید. در سکانس افتتاحیه هر اپیزود، جی بوسیله صدای تلفن یا اخبار رادیو از خواب بیدار می شود و در پایان فیلم او را می بینیم که در سالن سینما نشسته و در حال خوردن پاپکورن و نوشیدن سوداست و روی پرده سینما هم تیتراژ پایانی سریال را شاهدیم. وقتی تیتراژ پایانی تمام می شود، مامور راهنمانی سالن به او نزدیک شده و می گوید: "آقا ببخشید، فیلم تموم شده!" و جی یکی از این چهار جمله را می گوید:

- اما من جایی ندارم که برم ...
- بار هنوز بازه؟
- گم شو کله کیری!!
- من تو صندلی گیر کردم!


مارتی شرمن (Marty Sherman):
مارتین (که او را مارتی صدا می زنند) پسر نه ساله جی است که معمولاً با مادرش زندگی می کند اما اغلب اوقاب به دیدن پدرش می آید. او هم مثل پدرش چاق است و این مسئله مشکلاتی را برایش در مدرسه بین المللی سازمان ملل ایجاد می کند. او به لطف متنی که پدرش برایش نوشته بود، نماینده مدرسه انتخاب می شود، دوست پسر نوه فیدل کاسترو می شود و ضمناً کشف می کند که استعداد زیادی برای رقص عربی دارد (چونکه کنترل زیادی روی ماهیچه های شکمش دارد). در یکی از اپیزودها او وزنش را به مقدار زیادی کاهش می دهد، اما در می یابد که مشکلات لاغر بودن بسیار بیشتر از چاق بودن است و در آخر اپیزود می بینیم که دوباره به وزن سابقش می رسد!

آردت (Ardeth):
همسر سابق جی که نام خانوادگیش مشخص نیست! در دوره ای که جی در بیمارستان بستری بوده و کاملاً باندپیچی شده بود، آردت عاشق او شده و با او ازدواج می کند ولی سریعاً پشیمان می شود و این پشیمانی را در مراسم ازدواجش اقرار می کند! در بیشتر قسمتها آردت را در حال فحش دادن به جی یا درخواست نفقه بیشتر می بینیم. در یک صحنه وقتی جی او را در مسابقات ورزشی مدرسه می بیند و با او احوالپرسی می کند، آردت می گوید که هر بار که جی با او حرف می زند باید صد دلار به او بدهد! و جی کیف پولش را باز کرده و دویست دلار در می آورد و به او می دهد و می گوید: "خوب، حالا دولا شو!!"

آردت یکبار سعی کرد که آلیس، دوست دختر جی را طلسم کند هر چند که طلاقنامه او چنین کارهایی را کاملاً برایش ممنوع کرده بود! با وجود نفرتی که از جی دارد اما در عشق به تنها پسرشان مارتی با او سهیم است و حتی می گوید که: "ما بچه خوبی تربیت کرده ایم". هر جا که مارتی در مسابقه یا برنامه ای حضور داشته باشد، او نیز حاضر است. در این سریال "برندا واکارو" (Brenda Vaccaro ) بجای این شخصیت حرف می زند اما در یک اپیزود صداپیشه مهمان، "ره آ پرلمن" (Rhea Perlman ) بجای آردت حرف زده است.


مارگو شرمن (Margo Sherman):
جوانترین بچه خانواده شرمن و تنها فرزند مشترک فرنکلین و النور. مارگو 16 ساله است و سالهای آخر دبیرستان را می گذراند. او بچه ای بسیار فعال است و همیشه به آداب معاشرت مادرش اعتراض می کند. ضمناً مارگو خیلی به جی حساس است و همیشه مواظب است تا دوست دخترهای جی از او سوء استفاده نکنند. بعد از اینکه "جانی رث" (Johnny Wrath )، خواننده راک به همسایگی آنها می آید، مارگو مدت کوتاهی دوست دختر او می شود.


فرنکلین شرمن (Franklin Sherman):
پدرخوانده جي و شوهر النور (Eleanor ). هميشه در دستش يك نوشيدني دارد، دمپايي مي پوشد و با لهجه اي اشرافي حرف مي زند. سلامت رواني او مورد ترديد است و رفتارها و گفتارهايش ثبات لازم را ندارد. خانواده اش مدعي اند كه او يك بار سكته كرده است هر چند النور آن را تكذيب مي كند و مي گويد كه اين ادعا فقط توجيهي ست براي شخصيت بيمار و عجيب او. از كارهاي عجيب و غريبش مي تواند به آتش زدن خانه (كه خودش ادعا دارد يادش رفته بود اجاق گاز را خاموش كند)، چسبيدن به مجسمه يخي، چسباندن سگ به سقف توسط يك چسب، پوشيدن شورت روي صورت سر ميز غذا و نگه داشتن يك موز بغل گوشش (كه خودش ادعا دارد طعمه اي ست تا ميمون داخل دهانش را بيرون بكشد!) و كارهاي ديگر.

او فرماندار سابق نيويورك است، همچنين سفير سابق، عضو كابينه، فارغ التحصيل آكسفورد و يكي از مهره هاي مهم حزب جمهوريخواه بوده است. همچنين او دبير كل انجمن "شكل سازي با بادكنكها" بوده است! كه خودش ذر اين باره مي گويد: "من نمي خواستم دبير اين انجمن باشم، بادكنكها اين درخواست را كردند". او همراه انتخاباتي Duke Phillips در انتخابات رياست جمهوري بود اما دوك او را بركنار كرد زيرا كه فرنكلين ادعا كرده بود كه او اولين رييس زن سياهپوست فرقه "كوكلاكس كلان" است! علاقه اش به نوشيدني رام را در اپيزود "Frankie and Ellie Get Lost " مي بينيم جاييكه كه او هيزمها را به گونه اي مي چيند كه كلمه NEED RUM را شكل مي دهند و سپس آنها را آتش مي زند. گفته مي شود او كاملاً عاقل و سالم بوده است تا اينكه در روز عروسيش يك نوشيدني عجيب خورده و به اين روز مي افتد.

احتمالاً اين قضيه عمدي ست كه والدين جي اسمهاي كوچكشان با رييس جمهور فرنكلين روزولت و همسرش النور يكسان است.


النور شرمن (Eleanor Sherman):
النور مادر خوانده جي و همسر فرنكلين است. النور بسيار رسمي و مبادي آداب است، البته جاييكه منافعش ايجاب كند مي تواند بسيار ظالم و كثيف باشد تا جاييكه مثلاً بخواهد براي اينكه دخترش را مجبور كند تا به مراسم رقص برود به اسب محبوب دخترش شليك كند! معمولاً النور هميشه از بابت رفتارهاي عجيب و غريب خانواده اش احساس شرم مي كند و حتي كتابي براي كودكان مي نويسد كه راجع به جي است و اسم كتاب را مي گذارد: خوك كوچولوي چاق! او زيادي نگران وضع ظاهري خودش است اين مسئله موقعي تو ذوق مي زند كه وقتي از او مي پرسند كه چطور پوستش تا اين حد صاف است جواب مي دهد: "چون هر روز با پشم شيشه آن را مي سابد! و صورتش را دو دقيقه تمام در آب جوش فرو مي برد. صداي النور و رفتارهايش الهام گرفته از شخصيت كاترين هپبورن است.


دوك فيليپس (Duke Phillips):
دوك رئيس جي و مدير شركت Philips Broadcasting است. او تا حدودي شبيه "تد ترنر" (غول رسانه اي معروف آمريكا) است؛ ضمناً او قدرتهاي روحي عجيبي دارد: مثلاً به راحتي مي تواند جي را از زمين بلند كند و يا از ديوارهاي بتني عبور كند. او مدير شبكه اي ست كه برنامه Coming Attractions را پخش مي كند و هميشه سعي دارد كه نمره بالايي به فيلمها بدهد و سوددهي را افزايش دهد. او همچنين مالك يك پارك تفريحي بنام Phillips Land است كه معروف است به "شادترين مكان در جرسي". او صاحب يك مهدكودك، مالك شبكه PNN ، يك بيمارستان و يك مركز تحقيقاتي پزشكي است كه مجسمه خودش را هم جلوي آن نصب كرده است. همچنين او شريك انتخاباتي فرنكلين شرمن در انتخابات رياست جمهوري بود. او يك قدرت هيپنوتيكي بنام "چشم شيطان" دارد كه به كمك آن از سوالات خبرنگاران در طول مبارزه انتخاباتي در امان بود.

دوك مبتلا به يك بيماري خطرناك است كه به افتخار او بيماري "دوك فيليپس" خوانده مي شود و بخاطر اين بيماري هر چهار ساعت يكبار يك مايع 8 اونسي بنام "روغن جي شرمن" (زيرا كه جي كاشف اين مايع بوده) به مردمك چشم او تزريق مي شود. او فكر مي كند كه جي همجنسباز است و اينكه جي عاشق او شده و بخاطر اين مسئله از هر فرصتي براي تحقير جي در اماكن عمومي استفاده مي كند. در اواخر سريال او با ميراندا خواهر آليس تامپكينز ازدواج مي كند. وقتي راجع به مذهبش از او سوال مي كنند دوك جواب مي دهد كه او نيز مثل بقيه نخبگان فرهنگي آمريكا پن (Pan ) را پرستش مي كند (پن همان خداي بز است). كبوترها عاشق صداي او هستند و وقتي يكبار سعي داشت اين مسئله را توضيح دهد يك كبوتر به دهانش پريد! او عشق پنهان و عجيبي به گربه ها دارد و در اپيزود "All the Duke's Men " باب دول كه سعي دارد دوك را مجاب كند تا به عنوان يك جمهوريخواه در رقابتهاي رياست جمهوري شركت نكند، از يك نوار ويدئو استفاده مي كند كه در آن دوك با چشماني اشكبار براي گربه اش آواز مي خواند. دوك عاشق آمريكاست اما به دليل مسائل مالياتي شهروند Dutch Antilles شده است.


جرمي هاوك (Jeremy Hawke):
جرمي بازيگر استراليايي و بهترين دوست جي است زيرا كه تنها نقد مثبت جي مربوط بود به فيلم اول او. او شهرتش را بيشتر مديون سري فيلمهاي خشن "كروكوديل گاندي" است ضمن اينكه در چندين فيلم اكشن نيز بازي كرده است و ايفاي نقش رييس جمهور سابق، "جيمز مونرو" نيز بر عهده او بوده است. او يك خواهر دوقلو بنام اوليويا دارد (كه Morwenna Banks بجاي او حرف مي زند) كه سعي دارد از جي دلربايي كند. جرمي در حقيقت هجويه دو بازيگر معروف است: يكي پل هوگان بازيگر استراليايي با آن لهجه غليظش و ديگري مل گيبسون با نقشهاي اكشن و همچنين روابط موفقش با خانمها. او 43 ساله است و از كفشهاي خاصي استفاده مي كند تا او را قد بلند نشان دهد. پيشخدمتش را اخراج مي كند چون كه بيسكويتش را اشتباهي خريده است، جراحي پلاستيك كرده است و صداي Bullwinkle J. Moose را تقليد مي كند.


دوريس (Doris):
دوريس گريمور جي است كه پشت سر هم سيگار مي كشد و احتمالاً مادر اصلي جي است (هرچند آزمايشها منفي بوده ولي شباهتهاي زيادي بين جي و پسري كه دوريس سرپرستيش را به عهده كس ديگري سپرده وجود دارد). ضمناً دوريس سعي در اغواي دوك دارد و براي اين منظور عكسهاي لختي از خودش براي او مي فرستد. او فقط يك شش دارد ولي با اينحال هر موقع كه سيگاري تمام مي شود بلافاصله سيگاري ديگر در دهان او مي بيني. او در يك آپارتمان بزرگ و مجلل زندگي مي كند و از عهده مخارج آن نيز برمي آيد زيرا كه اولاً قيمت اجاره آن از سال 1946 كنترل شده ست و ثانياً دوك سالانه سيصد هزار دلار به او مي دهد چون عقيده دارد كه اين مبلغ حقوق يك فرد عادي ست در حاليكه اجاره او فقط 120 دلار در ماه است. ادعا دارد كه يكي از استعدادهايش درست كردن اشكال مختلف از دود سيگار است ولي يكبار كه مي خواست يك خرگوش بسازد يك موجود شيطاني ساخت كه به او گفت: "دوريس ... تيك! تاك!".
او زماني بازيگر آگهيهاي تبليغاتي سيگارهاي Phleghm Fatale بود. از خالكوبي روي بازويش هم مي توانيم بفهميم كه زماني با Lon Chaney بازيگر فيلمهاي ترسناك ازدواج كرده است. در اين فيلم خانم Doris Grau بجاي شخصيت دوريس حرف مي زند. خانم Doris Grau در سيمپسونها نيز بجاي Lunchlady Doris حرف مي زد.


آليس و پني تامپكينز (Alice & Penny Tompkins):
درفصل دوم، آليس تامپكينز به عنوان دوست دختر جي معرفي مي شود. گويا بخاطر شخصيت Alice Kramden در سريال The Honeymooners اسم او را آليس گذاشته اند. آليس زماني همسر Cyrus Tompkins ، خواننده كانتري بوده است اما به وفاداري او شك مي كند و وقتي عنوان آلبوم جديد او را (من به زنم، آليس تامپكينز، خيانت مي كنم، شنيدي آليس تامپكينز) مي بيند او را ترك مي كند. متعاقب آن آليس از ناكسويل ايالت تنسي به نيويورك مي رود تا به دخترش پني ثابت كند كه يك زن براي اين كارها احتياجي به يك مرد ندارد! هر چند شوهرش بعدها رد او را تا نيويورك مي گيرد اما بي فايده است زيرا در همان ملاقات اول آليس عاشق جي مي شود و جي هم از اين مسئله استقبال مي كند!

آليس در اصل يك هنرمند است؛ روي ديوارهاي آپارتمانش مي تواني نقاشيهايي را كه او از روي اثرهاي معروف كپي كرده ببيني. تابلوهايي چون "خلق آدم" از ميكل آنژ يا "يك بعد از ظهر يكشنبه در جزيره La Grande Jatte ) اثر جورج سورات. او اكنون به عنوان منشي شخصي جي كار مي كند. او يك خواهر بزرگتر بنام ميراندا دارد كه بارها از شهرت و محبوبيت آليس سوء استفاده كرده است. ضمن اينكه يك برادر كوچكتر نيز بنام Bisquick دارد.


پني اگر چه در ملاقات اولش با جي او را زد (چون كه فهميد جي از كارتون "شيرشاه" خوشش نمي آيد) ولي بسرعت به او دلبستگي پيدا كرد. در ابتدا او را "مرد بامزه" مي ناميد زيرا كه هر وقت دور و بر او بود اتفاقات خنده داري براي جي مي افتاد. اما بعدها او را "عمو جي" صدا مي زند. وقتي جي و آليس نمي توانند پني را در يكي از پيش دبستاني هاي معروف نيويورك ثبت نام كنند، دوك فيليپس مدرسه اي مخصوص او مي سازد كه كاركنانش Jimmy Breslin ، Sean Young و پرنس چارلز هستند!

در اولين وبيزودي كه بعدها ساخته شد، جنيفر گريمور جي از او مي پرسد "چه بلايي سر عزت نفسش آمده؟" و جي جواب مي دهد كه سر طلاق دومش آن را از دست داد. اين مكالمه اين ذهنيت را در ذهن بينندگان سريال بوجود مي آورد كه جي و آليس با هم ازدواج كرده اند كه اين ازدواج به طلاقي تلخ انجاميده است.


ولادا وراميروويچ (Vlada Veramirovich):
ولادا، كه يك مهاجر از اروپاي شرقي است، رستوراني بنام L'ane Riche را اداره مي كند كه پاتوق جي و جرمي است. او با اينكه از جي متنفر است اما عاشق پول اوست (بقول پسرش زولتان كه مي گفت: "به لطف اشتهاي او ما يك قايق تفريحي خريديم"). هر چند ولادا در فرصتهاي گوناگون او را تحقير مي كند (هر چند خفيف) و يا اينكه با زبان خارجي راجع به او با كاركنان رستوران حرف مي زند. خوش آمدگويي او به جي معروف است: "مييييستر شرمن..." و همچنين ولادا استعداد عجيبي در شناسايي افراد حشري نيويورك دارد! پسرش زولتان رفتارهاي زنانه از خودش نشان مي دهد و در همان مدرسه اي درس مي خواند كه پسر جي، مارتي، نيز آنجاست و معمولاً در حال خواندن اشعاري در مورد كشورش است هر چند به نظر مي رسد ناخودآگاهانه اين اشعار را مي خواند. مدير مدرسه يكبار در مورد زولتان گفته بود: "او پسري ست كه سابقاً دختر بوده .... واي ... مثلاً قرار بود اين يك راز بماند!!" از يك جهت مي توان گفت رستوران ولادا هجو رستوران معروف Sardi's نيويورك است كه پاتوق ستارگان برادوي و افراد مشهور نيويورك است.

شكلفورد (Shackleford):
خدمتكار شرمن، آقاي شكلفورد يك پيرمرد انگليسي با رفتاري تند و كنايه آميز است. او زياد به خانواده وفادار نيست. اين قضيه را در صحنه آتش سوزي خانه شاهديم كه فرنكلين اجاق گاز را روشن گذاشته بود و باعث آتش سوزي شده بود و شكلفورد در حال تماشاي آتش سوزي مي گفت: "بسوز عزيزم، بسوز" اما با اين حال بخاطر پول و منافع جنبي با خانواده شرمن كار مي كند. رفتارش با جي بسيار تحقير آميز است طوري كه او را "ارباب خوانده جي" صدا مي زند و لحن او به گونه اي ست كه نشان مي دهد او جي را جزئي از خانواده به حساب نمي آورد. ضمناً او يكي از طرفداران موسيقي راك گرانج است و براي چند گروه موسيقي مشهور كار كرده است. شكلفورد تحت تاثير كاراكتر "خدمتكار هابسون" در فيلم "آرتور" است.


وبيزودها (اپيزودهاي اينترنتي):
بعد از سال 2000، تهيه كنندگان سريال ال جين و مايك رايس، ده اپيزود اينترنتي از سريال "منتقد" را در نرم افزار فلش تهيه كردند كه در آنها نيز Jon Lovitz در نقش جي حرف مي زد. داستان كلي اين اپيزودها نيز مثل سريال بود و در آن فيلمهاي هاليوودي را مسخره مي كردند اما موضوع جديدي كه در اين وبيزودها مطرح شد تلاش جي براي اغواي جنيفر، گريمور تازه و خوشگلش بود!! آليس در هيچكدام از وبيزودها حضور ندارد و اسمش هم برده نمي شود اما در يك صحنه جي از طلاق دومش حرف مي زند. منظور جي از اين طلاق دوم مي تواند آليس باشد و يا آن زن مكزيكي كه جي براي رفتن به كوبا مي خواست با او ازدواج كند. غير از جي، ولادا تنها كاراكتري ست كه از بين كاراكترهاي سريال در اپيزودهاي اينترنتي نيز حضور دارد. در اين ده وبيزود فيلمهايي چون "ميهن پرست"، "هري پاتر"، "ماموريت:غيرممكن 2"، "مردان ايكس"، "پرل هاربر" و "كشتي شكسته" مورد هجو قرار مي گيرد. همه اين وبيزودها در DVD كامل سريال به بازار عرضه شدند.